ഇനിയും കൂടുതല്‍ വിവരണങ്ങളിലേക്ക് കടക്കാതെതന്നെ മൂന്നാം പ്രമാണത്തെ നമുക്ക് സാംശീകരിക്കാം. പ്രമാണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുമ്പോഴൊക്കെ നാം ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്. അത് കല്പനകളുടെ അടിസ്ഥാന ശൈലിയെ സംബന്ധിച്ചുള്ളതാണ്. പത്ത് പ്രമാണങ്ങള്‍ എന്നതാണ് എല്ലാ സഭകളും പൊതുവായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. എന്നാല്‍, ചില സഭകള്‍ കല്പനകളെ തങ്ങളുടെ ഇംഗിതമനുസരിച്ച് മാറ്റിമറിക്കുന്നതായി കാണാം. അതിനാല്‍ത്തന്നെ, എന്താണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. ദൈവം നല്‍കിയിരിക്കുന്ന പ്രമാണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനപരമായി രണ്ടായി വേര്‍തിരിക്കണം. യേഹ്ശുവായും അങ്ങനെതന്നെയാണ് ചെയ്തത്. എല്ലാറ്റിലും ഉപരിയായി ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് പ്രഥമ കല്പനയായും, തന്നെപ്പോലെതന്നെ തന്റെ സഹകാരിയെയും സ്നേഹിക്കുക എന്നത് രണ്ടാമത്തെ കല്പനയായും അവന്‍ പ്രമാണങ്ങളെ വിഭജിച്ചു.

യേഹ്ശുവായുടെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക: “അവന്‍ പറഞ്ഞു: നീ നിന്റെ ദൈവമായ യാഹ്‌വെയെ പൂര്‍ണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂര്‍ണ്ണാത്മാവോടും പൂര്‍ണ്ണമനസ്‌സോടുംകൂടെ സ്‌നേഹിക്കുക. ഇതാണ് പ്രധാനവും പ്രഥമവുമായ കല്പന. രണ്ടാമത്തെ കല്പനയും ഇതിന് തുല്യംതന്നെ. അതായത്, നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ സഹകാരിയെയും സ്‌നേഹിക്കുക. ഈ രണ്ട് കല്പനകളില്‍ സമസ്ത നിയമവും പ്രവാചകന്മാരും അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നു”(മത്തായി: 22; 37-40). അതായത്, കല്പനകളെത്തന്നെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചാണ് യേഹ്ശുവാ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. ദൈവവുമായി നമുക്കുണ്ടായിരിക്കേണ്ട ബന്ധമാണ് ഒന്നാമത്തെ വിഭാഗമെങ്കില്‍, രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തില്‍ പരിഗണിച്ചിരിക്കുന്നത് സഹകാരിയുമായി നമുക്കുണ്ടായിരിക്കേണ്ട ബന്ധമാണ്. യിസ്രായേല്‍ ഗോത്രങ്ങളിലെ സഹോദരങ്ങളെയാണ് സഹകാരി എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ദൈവം പൂര്‍ണ്ണനായിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ, ദൈവത്തിന്റെ ഓരോ പ്രവര്‍ത്തിയും പൂര്‍ണ്ണമായിരിക്കും. അവന്‍ നല്‍കിയിരിക്കുന്ന കല്പനകളിലും ഈ പൂര്‍ണ്ണത ദര്‍ശിക്കാന്‍ കഴിയും. മൂന്നും ഏഴും പൂര്‍ണ്ണ സംഖ്യകളാണെന്ന് നമുക്കറിയാം. ദൈവപ്രമാണങ്ങളെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചപ്പോള്‍, ഒന്നാമത്തെ വിഭാഗത്തില്‍ മൂന്നും രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തില്‍ ഏഴും വീതമാണ് ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചത്. എന്തെന്നാല്‍, പത്ത് പ്രമാണങ്ങളെ മൂന്നും എഴുമായി തിരിച്ചാല്‍ മാത്രമേ രണ്ട് വിഭാഗത്തിലും പൂര്‍ണ്ണത ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. അതായത്, ദൈവവുമായി നമുക്കുണ്ടായിരിക്കേണ്ട ബന്ധത്തില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ കല്പനകള്‍ ആദ്യത്തെ മൂന്നെണ്ണമാണ്. അവശേഷിക്കുന്ന ഏഴ് പ്രമാണങ്ങളാണ് സഹകാരിയുമായി നമ്മുടെ ബന്ധം എന്തായിരിക്കണം എന്നുള്ളത്.

യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ഇതായിരിക്കെ, ചിലര്‍ കല്പനകളെ അപൂര്‍ണ്ണമായി വിഭജിക്കാറുണ്ട്. അജ്ഞതയോ ചില സ്ഥാപിത താത്പര്യങ്ങളോ ഈ പ്രവണതയ്ക്ക് പിന്നിലുണ്ടായിരിക്കാം. എന്നിരുന്നാലും, കല്പനകളെ അതിന്റെ പൂര്‍ണ്ണതയില്‍ മനസ്സിലാക്കണമെങ്കില്‍, പൂര്‍ണ്ണ സംഖ്യയില്‍ത്തന്നെ അവയെ വേര്‍തിരിക്കണം. അതായത്, പൊതുവേ എല്ലാ സഭകളും അംഗീകരിക്കുന്ന ഒന്നാം പ്രമാണം ഇതാണ്: “അടിമത്തത്തിന്റെ ഭവനമായ ഈജിപ്‌തില്‍നിന്ന് നിന്നെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന ഞാനാണ്‌ നിന്റെ ദൈവമായ യാഹ്‌വെ. ഞാനല്ലാതെ വേറെ ദൈവങ്ങള്‍ നിനക്കുണ്ടാകരുത്‌. മുകളില്‍ ആകാശത്തിലോ താഴെ ഭൂമിയിലോ ഭൂമിക്കടിയിലോ ജലത്തിലോ ഉള്ള ഒന്നിന്റെയും പ്രതിമയോ സ്വരൂപമോ നീ നിര്‍മ്മിക്കരുത്‌; അവയ്‌ക്ക് മുന്‍പില്‍ പ്രണമിക്കുകയോ അവയെ ആരാധിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്‌. എന്തെന്നാല്‍, ഞാന്‍, നിന്റെ ദൈവമായ യാഹ്‌വെ, അസഹിഷ്‌ണുവായ ദൈവമാണ്‌. എന്നെ വെറുക്കുന്ന പിതാക്കന്മാരുടെ കുറ്റങ്ങള്‍ക്ക്‌ അവരുടെ മക്കളെ മൂന്നും നാലും തലമുറവരെ ഞാന്‍ ശിക്‌ഷിക്കും. എന്നാല്‍, എന്നെ സ്‌നേഹിക്കുകയും എന്റെ കല്‌പനകള്‍ പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരോട്‌ ആയിരമായിരം തലമുറകള്‍വരെ ഞാന്‍ കരുണ കാണിക്കും”(പുറപ്പാട്: 20; 2-6).

റോമന്‍ കത്തോലിക്കാസഭ പഠിപ്പിക്കുന്നത് വിശാലമായ ഒന്നാംപ്രമാണത്തെ ചുരുക്കിയെഴുതിയാണ്. ഇതാണ് ആ ചുരുക്കെഴുത്ത്: നിന്റെ ദൈവമായ യാഹ്‌വെ ഞാനാണ്; ഞാന്‍ അല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവം നിനക്ക് ഉണ്ടാകരുത്. എന്നാല്‍, മറ്റ് ചില സഭകള്‍ ഒന്നാം പ്രമാണത്തില്‍നിന്ന് അടര്‍ത്തിയെടുത്ത ഒരു ഭാഗത്തെ രണ്ടാംപ്രമാണമാക്കി! അതിനാല്‍ത്തന്നെ, യഥാര്‍ത്ഥ രണ്ടാംപ്രമാണം ഇവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മൂന്നാംപ്രമാണമായി മാറി. അതുവഴി ഇവര്‍ക്ക് നാല്, ആറ് എന്നിങ്ങനെ കല്പനകള്‍ അപൂര്‍ണ്ണമാകുകയും ചെയ്തു. ഒന്നാംപ്രമാണംതന്നെ വിഗ്രഹാരാധനയ്ക്കെതിരേയുള്ള താക്കീതായിരിക്കെ, വിഗ്രഹാരാധനയെ വിലക്കിക്കൊണ്ട് മറ്റൊരു പ്രമാണത്തിന്റെ അനിവാര്യതയില്ല എന്നതാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. ഇനി നമുക്ക് മൂന്നാംപ്രമാണത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങളിലേക്ക് കടക്കാം.

യാഹ്‌വെയ്ക്ക് ഒരു ദിവസമുണ്ടോ?

തനിക്ക് ഒരു ദിനമുണ്ടെന്ന് യാഹ്‌വെതന്നെയാണ് വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. യാഹ്‌വെയുടെ ദിനമെന്ന് പുരാതനഗ്രന്ഥങ്ങളിലും യേഹ്ശുവായുടെ ദിനം എന്ന് നവീനഗ്രന്ഥങ്ങളിലും എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ഒരേ ദിനത്തെക്കുറിച്ച് തന്നെയാണ്. അപ്പസ്തോലനായ കേപ്ഫായിലൂടെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇപ്രകാരം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു: “യേഹ്ശുവായുടെ ദിനം കള്ളനെപ്പോലെ വരും. അപ്പോള്‍ ആകാശം വലിയ ശബ്ദത്തോടെ അപ്രത്യക്ഷമാകും. മൂലപദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ എരിഞ്ഞ് ചാമ്പലാകും. ഭൂമിയും അതിലുള്ള സമസ്തവും കത്തിനശിക്കും”(2 കേപ്ഫാ: 3; 10). ഇത് യുഗാന്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലാണ്. യേഹ്ശുവായുടെ പ്രത്യാഗമനം, അന്ത്യവിധി എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് സുപ്രധാന സംഭവങ്ങള്‍ ഇനി നടക്കാനുണ്ട്. അതില്‍ ആദ്യത്തേതാണ് ഉടന്‍ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നത്.

ഇനി നമുക്ക് ദൈവത്തിന്റെ ഒരു കല്പന പരിശോധിക്കാം. ഇതാണ് മോശയിലൂടെ നല്‍കപ്പെട്ട ആ കല്പന: “ശബാത്ത് വിശുദ്ധദിനമായി ആചരിക്കണമെന്ന്‌ ഓര്‍മ്മിക്കുക. ആറ് ദിവസം അദ്ധ്വാനിക്കുക, എല്ലാ ജോലികളും ചെയ്യുക. എന്നാല്‍ ഏഴാംദിവസം നിന്റെ ദൈവമായ യാഹ്‌വെയുടെ ശബാത്താണ്‌. അന്ന്‌ നീയോ നിന്റെ മകനോ മകളോ ദാസനോ ദാസിയോ നിന്റെ മൃഗങ്ങളോ നിന്നോടൊത്ത് വസിക്കുന്ന പരദേശിയോ ഒരു വേലയും ചെയ്യരുത്‌. എന്തെന്നാല്‍, യാഹ്‌വെ ആറ് ദിവസം കൊണ്ട്‌ ആകാശവും ഭൂമിയും സമുദ്രവും അവയിലുള്ള സമസ്‌തവും സൃഷ്‌ടിക്കുകയും ഏഴാംദിവസം വിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്‌തു. അങ്ങനെ അവന്‍ ശബാത്ത് ദിനത്തെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്‌തു”(പുറപ്പാട്: 20; 8-11). ആഴ്ചയിലെ ഏഴാം ദിനത്തെ ദൈവം തന്റെ ദിനമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അതുപോലെതന്നെ, അന്ത്യദിനത്തെക്കുറിച്ച് ബൈബിളിലെ പുരാതനഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ നല്‍കിയിരിക്കുന്ന സൂചനകളിലെല്ലാം യാഹ്‌വെയുടെ ദിനം എന്ന് വായിക്കാന്‍ കഴിയും.

അതായത്, അന്ത്യദിനം ഒരു ശബാത്ത് ആയിരിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യത നമുക്ക് തള്ളിക്കളയാനാകില്ല! അങ്ങനെയെങ്കില്‍ മൂന്നാംപ്രമാണം ഒരു പ്രവചനംകൂടിയാണ്. എന്തെന്നാല്‍, യാഹ്‌വെയുടെ ആ മഹാദിനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സ്മരണ ഓരോ ശബാത്താചരണത്തിലും ഉണ്ടായിരിക്കണം. വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു ദിനത്തെക്കുറിച്ചും ആ ദിനത്തെ പവിത്രമായി സൂക്ഷിക്കേണ്ട ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ചും ദൈവം വ്യക്തമായി മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിയിരിക്കുന്നു. ശബാത്ത് എന്നത് വിശ്രമദിനമാണ്. ദൈവം തന്റെ പ്രവൃത്തികളില്‍നിന്ന് വിരമിച്ച് വിശ്രമിച്ച ദിനമാണ് അത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നാം ഓരോരുത്തരും സുവിശേഷപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍നിന്ന് വിരമിച്ച് വിശ്രമിക്കുന്ന ഒരു ദിനം വരാനിരിക്കുന്നു! അത് യേഹ്ശുവായുടെ പ്രത്യാഗമന ദിനമാണ്!

അപ്പസ്തോലനായ ശൗവുലിന്റെ പ്രബോധനം ശ്രദ്ധിക്കുക: “യോഹ്ശ്വ അവര്‍ക്ക് വിശ്രമം കൊടുത്തിരുന്നെങ്കില്‍, പിന്നീട്, ദൈവം മറ്റൊരു ദിവസത്തെപ്പറ്റി പറയുമായിരുന്നില്ല. അതിനാല്‍, ദൈവജനത്തിന് ഒരു ശബാത്തുവിശ്രമം ലഭിക്കാനിരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാല്‍, ദൈവത്തിന്റെ വിശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നവന്‍ അവനെപ്പോലെ തന്റെ ജോലിയില്‍നിന്ന് വിരമിക്കുന്നു. അതുപോലുള്ള അനുസരണക്കേടുമൂലം അധഃപതിക്കാതിരിക്കുന്നതിന് നമുക്കും ആ വിശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാന്‍ ഉത്‌സുകരായിരിക്കാം”(ഹെബ്രായര്‍: 4; 8-11). വരാനിരിക്കുന്ന മഹാശബാത്തിന് ആയുള്ള ഒരുക്കമാണ് ഓരോ ശബാത്താചരണവും! ശബാത്ത് ആചരിക്കുമ്പോള്‍ സ്മരിക്കേണ്ടതും വരാനിരിക്കുന്ന ആ വലിയ വിശ്രമദിനത്തെ തന്നെയാണ്. 

ഏതാണ് യാഹ്‌വെയുടെ ദിനം?

യാഹ്‌വെയ്ക്ക് ഒരു ദിനമുണ്ടെന്ന് ബൈബിള്‍ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍, ഈ ദിനം എതാണെന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിശ്വാസികള്‍ക്കിടയില്‍ വ്യക്തമായ അവബോധം ഇല്ലെന്നതാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. കത്തോലിക്കാസഭയിലെയും ഇതര ക്രൈസ്തവസഭകളിലെയും വിശ്വാസികള്‍ക്കിടയില്‍ ഈ അവ്യക്തത ദര്‍ശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞായറാഴ്ച്ചകളിലും കടമുള്ള ദിവസങ്ങളിലും മുഴുവന്‍ കുര്‍ബാനയില്‍ പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട് കടംവീട്ടലിന്റെ ദിനമാണ് യാഹ്‌വെയുടെ ദിനമെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവരാണ് കത്തോലിക്കര്‍. സമാനമായ കാഴ്ചപ്പാടുതന്നെയാണ് ഇതര ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസികള്‍ക്കും ഉള്ളത്. എന്നാല്‍, യാഹ്‌വെയുടെ ആ മഹാദിനം ഏതാണെന്ന് ബൈബിള്‍ വ്യക്തമായിത്തന്നെ മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിയിരിക്കുന്നു! ഈ പ്രവചനം നോക്കുക: “നാഥനായ യാഹ്‌വെയുടെ സന്നിധിയില്‍ നിശ്ശബ്ദരായിരിക്കുവിന്‍. എന്തെന്നാല്‍, യാഹ്‌വെയുടെ ദിനം ആസന്നമായിരിക്കുന്നു. യാഹ്‌വെ ഒരു ബലി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. തന്റെ അതിഥികളെ അവന്‍ ശുദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു”(സെഫാനിയാഹ്: 1; 7).

ഈ മഹാദിനത്തെക്കുറിച്ച് യാഹ്‌വെ വിശദ്ദീകരണവും നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പ്രവചനം ശ്രദ്ധിക്കുക: “യാഹ്‌വെയുടെ ബലിയുടെ ദിനത്തില്‍ രാജസേവകന്മാരെയും രാജകുമാരന്മാരെയും വിദേശീയ വസ്ത്രങ്ങള്‍കൊണ്ട് തങ്ങളെത്തന്നെ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നവരെയും ഞാന്‍ ശിക്ഷിക്കും. അന്ന് വാതില്‍പ്പടി ചാടിക്കടക്കുന്നവരെയും തങ്ങളുടെ യജമാനന്മാരുടെ വീടുകള്‍ അക്രമത്താലും വഞ്ചനയാലും നിറയ്ക്കുന്നവരെയും ഞാന്‍ ശിക്ഷിക്കും. യാഹ്‌വെ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: അന്ന് മത്‌സ്യകവാടത്തില്‍നിന്ന് ഒരു വിലാപവും നഗരത്തിന്റെ പുതിയ ഭാഗത്തുനിന്ന് മുറവിളിയും ഉയരും. കുന്നുകളില്‍നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുന്ന ശബ്ദം കേള്‍ക്കും”(സെഫാനിയാഹ്: 1; 8-10). ഏതാണ് ഈ ദിനം? യാഹ്‌വെയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ദിനമുണ്ടോ? ഉണ്ടെന്നല്ലേ നാം ഇവിടെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്? ആ ദിനം ഏതാണെന്ന പഠനത്തിലൂടെ നമുക്ക് മുന്നോട്ടുപോകാം.

യെഹൂദര്‍ ശനിയാഴ്ചയും ക്രൈസ്തവര്‍ ഞായറാഴ്ചയും ആചരിക്കുന്ന ആ ദിനമാണോ യാഹ്‌വെയുടെ ദിനം? തന്റെ ശബാത്ത് പരിശുദ്ധമായി ആചരിക്കണമെന്നും അത് അശുദ്ധമാക്കരുതെന്നും അവന്‍ നമുക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍, ആഴ്ച്ചവട്ടത്തില്‍ നാം ആചരിക്കുന്ന ഈ ശബാത്ത് വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു ശബാത്തിന്റെ നിഴല്‍ മാത്രമാണ്!

ഈ പ്രവചനം നോക്കുക: “മക്‌തേഷ്‌നിവാസികളേ, പ്രലപിക്കുവിന്‍. എല്ലാ വ്യാപാരികളും തിരോധാനം ചെയ്തു. വെള്ളി തൂക്കുന്നവര്‍ വിച്‌ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അന്ന് ഞാന്‍ യെരുശലെമിനെ വിളക്കുമായി വന്ന് പരിശോധിക്കും. യാഹ്‌വെ നന്മയോ തിന്മയോ ചെയ്യുകയില്ല എന്ന് ആത്മഗതം ചെയ്ത് വീഞ്ഞിന്റെ മട്ടില്‍ കിടന്ന് ചീര്‍ക്കുന്നവരെ ഞാന്‍ ശിക്ഷിക്കും. അവരുടെ വസ്തുവകകള്‍ കവര്‍ച്ചചെയ്യപ്പെടും. അവരുടെ ഭവനങ്ങള്‍ ശൂന്യമാകും. അവര്‍ വീട് പണിയുമെങ്കിലും അതില്‍ വസിക്കുകയില്ല. അവര്‍ മുന്തിരിത്തോട്ടം നട്ടുപിടിപ്പിക്കുമെങ്കിലും അതില്‍നിന്ന് വീഞ്ഞ് കുടിക്കുകയില്ല. യാഹ്‌വെയുടെ മഹാദിനം അടുത്തിരിക്കുന്നു; അതിവേഗം അത് അടുത്തുവരുന്നു. യാഹ്‌വെയുടെ ദിനത്തിന്റെ മുഴക്കം ഭയങ്കരമാണ്; ശക്തന്മാര്‍ അപ്പോള്‍ ഉറക്കെ നിലവിളിക്കും. ക്രോധത്തിന്റെ ദിനമാണ് അത്. കഷ്ടതയുടെയും കഠിന ദുഃഖത്തിന്റെയും ദിനം! നാശത്തിന്റെയും ശൂന്യതയുടെയും ദിനം! അന്ധകാരത്തിന്റെയും നൈരാശ്യത്തിന്റെയും ദിനം! മേഘങ്ങളുടെയും കൂരിരുട്ടിന്റെയും ദിനം!”(സെഫാനിയാഹ്: 1; 11-15). ഈ ദിനമാണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ യാഹ്‌വെയുടെ അഥവാ യേഹ്ശുവായുടെ മഹാദിനം. ഈ ദിനത്തെ അശുദ്ധമാക്കരുതെന്നാണ് പ്രവാചകന്മാരിലൂടെ മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍, ശബാത്തുമായി ഈ ദിനത്തിനുള്ള ബന്ധവുംകൂടി ഇവിടെ പരിശോധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ഈ പ്രവചനം ശ്രദ്ധിക്കുക: “യാഹ്‌വെയുടെ ദിനം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ ദിനം! ഹാ, കഷ്ടം! സര്‍വ്വശക്തനില്‍നിന്നുള്ള സംഹാരമായി അത് വരുന്നു”(യോയേല്‍: 1; 15). യാഹ്‌വെയുടെ ദിനം എന്നത് യുഗാന്തദിനത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് ഇവിടെ വ്യക്തമാണ്. പ്രവാചകന്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക: “സീയോനില്‍ കാഹളം ഊതുവിന്‍. എന്റെ വിശുദ്ധഗിരിയില്‍ പെരുമ്പറ മുഴക്കുവിന്‍. ദേശവാസികള്‍ സംഭ്രാന്തരാകട്ടെ! യാഹ്‌വെയുടെ ദിനം ആഗതമായിരിക്കുന്നു; അത്യാസന്നമായിരിക്കുന്നു. അത് അന്ധകാരത്തിന്റെയും മനത്തകര്‍ച്ചയുടെയും ദിനമാണ്. കാര്‍മേഘങ്ങളുടെയും കൂരിരുട്ടിന്റെയും ദിനം! ശക്തിയും പ്രതാപവുമുള്ള ഒരു ജനതതി അന്ധകാരംപോലെ പര്‍വ്വതങ്ങളില്‍ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതുപോലൊന്ന് ഇതിനുമുന്‍പ് ഉണ്ടായിട്ടില്ല; തലമുറകളോളം ഇനി ഉണ്ടാവുകയുമില്ല”(യോയേല്‍: 2; 1, 2).

ഇതാ, മറ്റൊരു പ്രവചനത്തില്‍ ഇങ്ങനെ വായിക്കുന്നു: “തന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍ യാഹ്‌വെയുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നു. അവന്റെ സൈന്യം വളരെ വലുതാണ്. അവന്റെ ആജ്ഞ നടപ്പിലാക്കുന്നവന്‍ ശക്തനാണ്; യാഹ്‌വെയുടെ ദിനം മഹത്തും അത്യന്തം ഭയാനകവുമാണ്. ആര്‍ക്ക് അതിനെ അതിജീവിക്കാനാവും?”(യോയേല്‍: 2; 11). ദൈവജനമായ യിസ്രായേല്‍ തങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങളില്‍നിന്ന് വിരമിക്കാന്‍ തയ്യാറാകാത്തതിനാല്‍, ആ ദിനം ത്വരിതപ്പെടുത്തുമെന്നാണ് പ്രവചനം നല്‍കുന്ന സൂചന. അനീതിയില്‍ ജീവിക്കുന്ന ഏവരെയും മുഖംനോക്കാതെ അന്ന് അവന്‍ ശിക്ഷിക്കും.

മറ്റൊരു പ്രവചനം നോക്കുക: “അതുകൊണ്ട്, യിസ്രായേല്‍ജനമേ, ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് ഇതുചെയ്യും. യിസ്രായേല്‍ജനമേ, നിങ്ങളുടെ ദൈവത്തിന്റെ സന്ദര്‍ശന ദിനത്തിന് ഒരുങ്ങിക്കൊള്ളുവിന്‍”(ആമോസ്: 4; 12). പുനരേകീകരിക്കപ്പെട്ട യിസ്രായേലിനുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ് ഇത്. തന്റെ ദിനം പരിശുദ്ധമായി ആചരിക്കണം എന്നത് യാഹ്‌വെയുടെ കല്പനയാണ്. എന്നാല്‍ മറ്റൊരു പ്രവചനം ശ്രദ്ധിക്കുക: “യാഹ്‌വെയുടെ ദിനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നവരേ, നിങ്ങള്‍ക്ക് ദുരിതം! എന്തിനാണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് യാഹ്‌വെയുടെ ദിനം? അത് അന്ധകാരമാണ്, പ്രകാശമല്ല”(ആമോസ്: 5; 18). വിശ്വാസികള്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ വലിയൊരു ചോദ്യചിഹ്നമാണ് ഈ പ്രവചനം! പ്രവാചകന്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നത് നോക്കുക: “യാഹ്‌വെയുടെ ദിനം പ്രകാശമല്ല, അന്ധകാരമാണ്; പ്രകാശലേശമില്ലാത്ത തമസ്‌സാണ്!”(ആമോസ്: 5; 20). എന്തുകൊണ്ട്  തന്റെ ദിനത്തെ യാഹ്‌വെ അന്ധകാരപൂര്‍ണ്ണമാക്കി?

ദൈവത്തെ നിഷേധിക്കുന്ന സകല ജനതകള്‍ക്കും ഇത് ദുരന്തത്തിന്റെ ദിനമായതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഇപ്രകാരം അവന്‍ അരുളിച്ചെയ്തത്. ആ ദിനം അന്ധകാരവും ദുരിതവും നിറഞ്ഞതായിരിക്കുന്നത് സത്യദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്ന ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ കാര്യത്തിലല്ല. ഈ പ്രവചനങ്ങളെ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാല്‍ അത് വ്യക്തമാകും. യിസ്രായേല്‍ എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവരാണെങ്കില്‍പ്പോലും അന്യദൈവങ്ങളെ സേവിക്കുന്ന സകലരും വിജാതിയരോടൊപ്പം ശിക്ഷയനുഭവിക്കും. സത്യദൈവമായ യേഹ്ശുവായെ ഉപേക്ഷിച്ച്, നാലാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട വ്യാജദൈവമായ യീസുസിന്റെ പേര് വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന സകലരും വിജാതീയര്‍ക്ക് തുല്യമായ അവസ്ഥയിലാണ്. ഈശോയും യേശുവും ജീസസും എല്ലാം സൂര്യദൈവമായ യീസുസിന്റെ പേരിന്റെ വകഭേദങ്ങള്‍ ആയതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഈ പേരുകള്‍ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നവര്‍ക്കും ബാധകമായ മുന്നറിയിപ്പായി ഈ പ്രവചനത്തെ പരിഗണിക്കണം. യിസ്രായേല്‍ എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിയത് അതുകൊണ്ടാണ്!

ഈ പ്രവചനം ശ്രദ്ധിക്കുക: “എന്റെ ജനത്തിനിടയിലുള്ള പാപികള്‍ മുഴുവന്‍ വാളാല്‍ നിഹനിക്കപ്പെടും. തിന്മ തങ്ങളെ കീഴടക്കുകയോ എതിര്‍ക്കുകപോലുമോ ചെയ്യുകയില്ലെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞു”(ആമോസ്: 9; 10). സ്വന്തം ജനത്തിന്റെമേല്‍ നടത്തുവാനിരിക്കുന്ന വിധിയാണ് ഈ പ്രവചനത്തിലെ സൂചകം! ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തിനിടയിലുള്ള പാപികളെ ആദ്യം ഉന്മൂലനംചെയ്യുന്ന നീതിയും ഇവിടെ വ്യക്തമാണ്! ദൈവജനം വഴിവിട്ട് വ്യാപരിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ ശിക്ഷയനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. യേഹ്ശുവായുടെ പ്രത്യാഗമന ദിനമാകുന്ന മഹാശബാത്തിലും അതുതന്നെ സംഭവിക്കുമെന്നുള്ള മുന്നറിയിപ്പും ഈ പ്രവചനത്തിലൂടെ നല്‍കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഈ പ്രവചനം നോക്കുക: “യിസ്രായേല്‍ജനമേ, മരുഭൂമിയില്‍ കഴിച്ച നാല്പതുവര്‍ഷം നിങ്ങള്‍ എനിക്ക് ബലികളും കാഴ്ചകളും അര്‍പ്പിച്ചുവോ? നിങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയ നിങ്ങളുടെ രാജദൈവമായ സക്കൂത്തിനെയും നക്ഷത്രദൈവമായ കൈവാനെയും ചുമന്നുകൊണ്ടുപോകുവിന്‍”(ആമോസ്: 5; 25, 26). പ്രപഞ്ചശക്തികളെയും അന്യദൈവങ്ങളെയും ആരാധിക്കുന്നവര്‍ ക്രൈസ്തവരുടെയിടയിലുണ്ടെങ്കില്‍, അവരെ തുടച്ചുനീക്കുന്ന മഹാദിനമാണ് യേഹ്ശുവായുടെ പ്രത്യാഗമനദിനം! എല്ലാ ദൈവങ്ങളും ഒന്നാണെന്ന അബദ്ധപ്രബോധനങ്ങളുമായി കറങ്ങിനടക്കുന്ന ക്രൈസ്തവനാട്യക്കാര്‍ക്ക് വന്നുഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന ദുരന്തവും ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

യേഹ്ശുവായുടെ മഹാദിനം എന്താണെന്നതിനെ സംബന്ധിച്ചുള്ള വെളിപ്പെടുത്തല്‍ സകല പ്രവാചകന്മാരും നല്‍കിയിട്ടുള്ളതാണ്. പ്രവാചകനായ സെഫാനിയാഹ് ഇപ്രകാരം പ്രവചിച്ചു: “യാഹ്‌വെയുടെ മഹാദിനം അടുത്തിരിക്കുന്നു; അതിവേഗം അത് അടുത്തുവരുന്നു. യാഹ്‌വെയുടെ ദിനത്തിന്റെ മുഴക്കം ഭയങ്കരമാണ്; ശക്തന്മാര്‍ അപ്പോള്‍ ഉറക്കെ നിലവിളിക്കും. ക്രോധത്തിന്റെ ദിനമാണ് അത്. കഷ്ടതയുടെയും കഠിന ദുഃഖത്തിന്റെയും ദിനം! നാശത്തിന്റെയും ശൂന്യതയുടെയും ദിനം! അന്ധകാരത്തിന്റെയും നൈരാശ്യത്തിന്റെയും ദിനം! മേഘങ്ങളുടെയും കൂരിരുട്ടിന്റെയും ദിനം! ഉറപ്പുള്ള പട്ടണങ്ങള്‍ക്കും ഉയര്‍ന്ന കോട്ടകള്‍ക്കുമെതിരായി കാഹളനാദവും പോര്‍വിളിയും ഉയരുന്ന ദിനം!”(സെഫാനിയാഹ്: 1; 14-16). ഈ പ്രവചനത്തില്‍ പറയുന്ന മഹാദിനം തന്നെയാണ് മഹാശബാത്ത്!

യാഹ്‌വെയുടെ ദിനത്തെക്കുറിച്ചും എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും നമുക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. മലാക്ഖി പ്രവാചകന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് നോക്കുക: “നിങ്ങളെ വിധിക്കാന്‍ ഞാന്‍ അടുത്തുവരും. ആഭിചാരകര്‍ക്കും, വ്യഭിചാരികള്‍ക്കും, കള്ളസത്യം ചെയ്യുന്നവര്‍ക്കും, വേലക്കാരനെ കൂലിയില്‍ വഞ്ചിക്കുന്നവര്‍ക്കും വിധവകളെയും അനാഥരെയും പീഡിപ്പിക്കുന്നവര്‍ക്കും പരദേശികളെ ഞെരുക്കുന്നവര്‍ക്കും എന്നെ ഭയപ്പെടാത്തവര്‍ക്കും എതിരേ സാക്ഷ്യം നല്‍കാന്‍ ഞാന്‍ വേഗം വരും - സൈന്യങ്ങളുടെ യാഹ്‌വെ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു”(മലാക്ഖി: 3; 5). പ്രവാചകന്മാരുടെ കാലത്ത് യേഹ്ശുവാ എന്ന പൂര്‍ണ്ണമായ പേര് നല്കപ്പെടാത്തതുകൊണ്ടാണ് പ്രവചനങ്ങളില്‍ യാഹ്‌വെ എന്ന പേര് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. 

മലാക്ഖി പ്രവാചകന്റെ മറ്റൊരു മഹത്തായ പ്രവചനം ശ്രദ്ധിക്കുക: “എന്റെ ദാസനായ മോശയുടെ നിയമങ്ങള്‍, എല്ലാ യിസ്രായേല്‍ക്കാര്‍ക്കുംവേണ്ടി ഹോറെബില്‍വച്ച് ഞാന്‍ അവന് നല്‍കിയ കല്പനകളും ചട്ടങ്ങളും, അനുസ്മരിക്കുവിന്‍. യാഹ്‌വെയുടെ മഹത്തും ഭീതിജനകവുമായ ദിവസം വരുന്നതിന് മുന്‍പ് പ്രവാചകനായ യേലിയാഹിനെ ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കും. ഞാന്‍ വന്ന് ദേശത്തെ ശാപംകൊണ്ട് നശിപ്പിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന് അവന്‍ പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയം മക്കളിലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയം പിതാക്കന്മാരിലേക്കും തിരിക്കും”(മലാക്ഖി: 4; 4-6). അതായത്, മോശയിലൂടെ നമുക്ക് നല്‍കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കല്പനകള്‍ അനുശാസിക്കുകയും അന്ത്യദിനത്തെ വിശുദ്ധമായി കാണുകയും വേണം. ആ ദിനത്തിന്റെ പവിത്രതയ്ക്ക്‌ അനുയോജ്യമായ വിധത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കാതിരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അതൊരു ഭീകരദിനമായിരിക്കും.

യാഹ്‌വെയുടെ ശബാത്ത്!

അന്ത്യദിനവും ശബാത്തുമായി എന്തെങ്കിലും ബന്ധമുണ്ടോ? യാഹ്‌വെയുടെ ദിനത്തെക്കുറിച്ച് നാം പരിശോധിച്ച എല്ലാ പ്രവചനങ്ങളിലും അത് അന്ത്യദിനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചനകളാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയും. അങ്ങനെയെങ്കില്‍, അന്ത്യദിനംതന്നെയാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ശബാത്ത്! ആഴ്ചയില്‍ ഏഴ് ദിവസങ്ങളാണെന്ന് നമുക്കറിയാം. ഈ ഏഴ് ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യദിനത്തെ തന്റെ ശബാത്തായി യാഹ്‌വെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് വലിയൊരു സൂചനയായി നാം കാണണം. സൃഷ്ടികര്‍മ്മം പൂര്‍ത്തീകരിച്ച യാഹ്‌വെ വിശ്രമത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുത്ത ഏഴാം ദിനത്തെ വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും തന്റെ ശബാത്തായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതാണ് ആ വചനം: “അങ്ങനെ ആകാശവും ഭൂമിയും അവയിലുള്ള സമസ്തവും പൂര്‍ണ്ണമായി. ദൈവം തന്റെ ജോലി ഏഴാം ദിവസം പൂര്‍ത്തിയാക്കി. താന്‍ തുടങ്ങിയ പ്രവൃത്തിയില്‍നിന്ന് വിരമിച്ച്, ഏഴാംദിവസം അവന്‍ വിശ്രമിച്ചു. സൃഷ്ടികര്‍മ്മം പൂര്‍ത്തിയാക്കി, തന്റെ പ്രവൃത്തികളില്‍നിന്ന് വിരമിച്ച് വിശ്രമിച്ച ഏഴാം ദിവസത്തെ ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ച് വിശുദ്ധമാക്കി”(സൃഷ്ടി: 2; 1-3). ഇതുതന്നെയാണ് കല്പനകളിലൂടെ യാഹ്‌വെ നല്‍കിയ ശബാത്ത്! മൂന്നാം പ്രമാണവും ഇതുതന്നെ!

മോശയിലൂടെ നല്‍കപ്പെട്ട കല്പന നോക്കുക: “ശബാത്ത് വിശുദ്ധദിനമായി ആചരിക്കണമെന്ന്‌ ഓര്‍മ്മിക്കുക. ആറ് ദിവസം അദ്ധ്വാനിക്കുക, എല്ലാ ജോലികളും ചെയ്യുക. എന്നാല്‍ ഏഴാംദിവസം നിന്റെ ദൈവമായ യാഹ്‌വെയുടെ ശബാത്താണ്‌. അന്ന്‌ നീയോ നിന്റെ മകനോ മകളോ ദാസനോ ദാസിയോ നിന്റെ മൃഗങ്ങളോ നിന്നോടൊത്ത് വസിക്കുന്ന പരദേശിയോ ഒരു വേലയും ചെയ്യരുത്‌. എന്തെന്നാല്‍, യാഹ്‌വെ ആറ് ദിവസം കൊണ്ട്‌ ആകാശവും ഭൂമിയും സമുദ്രവും അവയിലുള്ള സമസ്‌തവും സൃഷ്‌ടിക്കുകയും ഏഴാംദിവസം വിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്‌തു. അങ്ങനെ അവന്‍ ശബാത്ത് ദിനത്തെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്‌തു”(പുറപ്പാട്: 20; 8-11).

ഇവിടെ നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമുണ്ട്; എന്തെന്നാല്‍, ഈ ശബാത്ത് തന്നെയാണ് യാഹ്‌വെയുടെ ദിനമെന്ന് പ്രവാചകന്മാരിലൂടെ അവന്‍ ആവര്‍ത്തിച്ച് പ്രഖ്യാപിച്ചത്. ഈ ശബാത്തിനെ എത്രമാത്രം ഗൗരവമായി ആചരിക്കണം എന്നത് പലര്‍ക്കും ഇന്ന് നിശ്ചയമില്ല. തങ്ങളുടെതന്നെ യുക്തിവിചാരങ്ങളും ചില ദൈവശാസ്ത്ര പണ്ഡിതന്മാരുടെ അബദ്ധപ്രബോധനങ്ങളും പലരെയും നിസംഗതയിലേക്ക്‌ നയിച്ചതാണ്  ഇതിന് കാരണം. മോശയിലൂടെ നല്‍കപ്പെട്ട നിയമം അസാധുവായി എന്ന അബദ്ധധാരണ ജനിപ്പിക്കുന്ന അനേകം സഭകള്‍ ഇന്നുണ്ട്. അവരുടെ വാക്കുകള്‍ക്ക് ചെവികൊടുത്തവരാണ് ഇന്ന് അബദ്ധങ്ങളില്‍ വ്യാപരിക്കുന്നത്.

യാഹ്‌വെയ്ക്ക് ഒരു ദിനമുണ്ടെന്നും അത് അവന്‍ വിശുദ്ധീകരിച്ച ശബാത്താണെന്നും ഈ ശബാത്ത് പരിശുദ്ധമായി ആചരിക്കണമെന്നും നാം കണ്ടു. ശബാത്തില്‍ യാതൊരു അദ്ധ്വാനവും പാടില്ല എന്നതായിരുന്നു മോശയിലൂടെ നല്‍കപ്പെട്ട നിയമം. ശബാത്തില്‍ ഭക്ഷിക്കാനുള്ളത് തലേദിവസംതന്നെ തയ്യാറാക്കി വയ്ക്കണം. പാചകംപോലും ആ ദിവസം ചെയ്യാന്‍ പാടില്ല. ഭക്ഷിക്കാനായി ഗോതമ്പ് വയലില്‍നിന്ന് കതിരുകള്‍ പറിച്ചെടുക്കുന്നതുപോലും അദ്ധ്വാനമായി അവര്‍ പരിഗണിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍, യേഹ്ശുവായുടെ ശിഷ്യന്മാര്‍ ശബാത്തില്‍ അത് ചെയ്തു. ബൈബിളില്‍ അത് ഇപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു: “അക്കാലത്ത്, ഒരു ശബാത്തില്‍ യേഹ്ശുവാ ഗോതമ്പുവയലിലൂടെ കടന്നുപോവുകയായിരുന്നു. അവന്റെ ശിഷ്യന്മാര്‍ക്ക് വിശന്നു. അവര്‍ കതിരുകള്‍ പറിച്ച് തിന്നാന്‍ തുടങ്ങി. ഫരിസേയര്‍ ഇതുകണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു: നോക്കൂ, ശബാത്തില്‍ നിഷിദ്ധമായത് നിന്റെ ശിഷ്യന്മാര്‍ ചെയ്യുന്നു”(മത്തായി: 12; 1, 2).

പിന്നീട് യേഹ്ശുവാ അവര്‍ക്ക് നല്‍കിയ മറുപടിയിലേക്ക് കടക്കുന്നില്ല. അവന്‍ നല്‍കിയ മറുപടിയില്‍ ഒരുകാര്യം വ്യക്തമാണ്. അത് എന്താണെന്ന് നോക്കുക: “എന്തെന്നാല്‍, മനുഷ്യപുത്രന്‍ ശബാത്തിന്റെയും നാഥനാണ്”(മത്തായി: 12; 8). ശബാത്ത് ആചരിക്കേണ്ടത് എങ്ങനെയാണെന്ന വ്യാഖ്യാനമാണ് യേഹ്ശുവാ ഇവിടെ നല്‍കിയത്. ദൈവമായ യാഹ്‌വെ യിസ്രായേലിന് നല്‍കിയ ആചാരമായ ശബാത്തിനെക്കുറിച്ച് ചെറുതായെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കുന്നത് ഇത്തരുണത്തില്‍ അഭികാമ്യമായിരിക്കും.

ശബാത്ത് ആചരിക്കേണ്ട രീതിയും അതിന്റെ പ്രാധാന്യവും മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുമുമ്പ് നാം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്. അത് മനസ്സിലാക്കിയതിനുശേഷം ശബാത്തിന്റെ പവിത്രതയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാം. ആദ്യമായി നാം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത് ഏത് ദിവസമാണ് നാം ശബാത്ത് ആചരിക്കേണ്ടത് എന്നതാണ്. ചെറിയൊരു വിശകലനം ഇക്കാര്യത്തിലും വേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ആയതിനാല്‍, ആ വിശകലനത്തിലേക്ക് നമുക്ക് കടക്കാം.

ശബാത്ത് ശനിയാഴ്ചയോ ഞായറാഴ്ചയോ?

യെഹൂദര്‍ ശബാത്ത് ആചരിച്ചിരുന്നതും ഇപ്പോള്‍ ആചരിക്കുന്നതും ശനിയാഴ്ചയാണെന്ന് നമുക്കറിയാം. എന്നാല്‍, ക്രൈസ്തവര്‍ ഇത് ഞായറാഴ്ച ആചരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? യേഹ്ശുവായുടെ ശിഷ്യന്മാരും ആദിമ ക്രൈസ്തവ സമൂഹങ്ങളും ശനിയാഴ്ചയായിരുന്നു ശബാത്ത് ആചരിച്ചിരുന്നത്. എന്നാല്‍, നിഖ്യാസൂനഹദോസിന് ശേഷം ശബാത്ത് ആചരണം ഞായറാഴ്ചയിലേക്ക് മാറ്റി. ഇന്നത്തെ സഭാചാര്യന്മാരോട് ഇതിനെക്കുറിച്ച്‌ ചോദിച്ചാല്‍, യേഹ്ശുവാ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റത് ഞായറാഴ്ച ആയതുകൊണ്ടാണ്‌ ഇപ്രകാരം മാറ്റിയത് എന്ന് അവര്‍ പറയും. ആചാര്യന്മാര്‍ ഇങ്ങനെ വാദിക്കുമ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായും ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്. എന്തെന്നാല്‍, അപ്പസ്തോലന്മാര്‍ക്കും ആദിമസഭയ്ക്കും ഇക്കാര്യം അറിയില്ലായിരുന്നോ? നാമിവിടെ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കേണ്ടത് നമ്മെ പറഞ്ഞുപഠിപ്പിച്ച ഈ ചരിത്രം സത്യമല്ല എന്നതാണ്.

കോണ്‍സ്റ്റന്റൈന്‍ എന്ന ഗ്രീക്കുകാരന്‍ ക്രൈസ്തവസഭയെ തന്റെ വരുതിയിലാക്കിയപ്പോള്‍ നടത്തിയ പരിഷ്ക്കരണമാണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇത്. തന്റെ ആരാധനാമൂര്‍ത്തിയായ സിയൂസ് എന്ന സൂര്യദൈവത്തിന്റെ ദിനത്തെ കോണ്‍സ്റ്റന്റൈന്‍ എന്ന കൗശലക്കാരന്‍ വിശുദ്ധദിനമായി പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോള്‍, അവന്റെ മുന്നില്‍ വിനീതവിധേയരായി നിലകൊണ്ടിരുന്ന സഭാചാര്യന്മാര്‍ ആ ദിനത്തെ ശബാത്തായി അംഗീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ക്ക് ഞായറാഴ്ച ശബാത്ത് ദിനമായി. ക്രിസ്തു ഉയിര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടത് ഞായറാഴ്ച ആയിരുന്നതുകൊണ്ട്, അങ്ങനെയൊരു വാദമുയര്‍ത്തി ക്രിസ്ത്യാനികളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാന്‍ സാധിച്ചുവെന്നതാണ് പരമാര്‍ത്ഥം. സൂര്യദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താന്‍ കോണ്‍സ്റ്റന്റൈന്‍ നടത്തിയ കൗശലപ്രയോഗങ്ങളെ ശിരസ്സാവഹിക്കാന്‍ അന്നത്തെ ക്രൈസ്തവനേതൃത്വം തയ്യാറായി എന്നതാണ് ചരിത്രസത്യം.

റോമന്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയായിരുന്ന കോണ്‍സ്റ്റന്റൈന്‍ എ.ഡി. 321-ലെ മാര്‍ച്ച് 7-ന് പുറപ്പെടുവിച്ച കുപ്രസിദ്ധ ഉത്തരവിലൂടെയാണ് ഞായറാഴ്ചയെ ഔദ്യോഗിക വിശ്രമദിനമായി പ്രഖ്യാപിച്ചത്. സൂര്യന്റെ ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ദിവസത്തെ അവന്‍ വിശേഷിപ്പിച്ചത് സൂര്യന്റെ പൂജ്യമായ ദിവസം എന്നാണ്. എല്ലാ ജഡ്ജിമാരും നഗരവാസികളും കരകൗശല വിദഗ്ദ്ധരും സൂര്യന്റെ പൂജ്യമായ ദിവസം വിശ്രമിക്കേണ്ടതാണ്. എന്നാല്‍, ഗ്രാമങ്ങളില്‍ കൃഷിപ്പണികളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അവരുടെ ജോലികള്‍ തടസ്സമില്ലാതെ തുടരാം. വിളംബരത്തിലെ പ്രസക്തഭാഗം ഇതായിരുന്നു. മിലാന്‍ വിളംബരത്തിലൂടെ എ.ഡി. 313-ല്‍ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തില്‍ മതസ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടുവെന്നാണ് നാം ധരിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍, യഥാര്‍ത്ഥ സത്യം അതല്ല! കോണ്‍സ്റ്റന്റൈന്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ താത്പര്യത്തിന് അനുസരണമായി ക്രിസ്തീയതയെ വിജാതീയതയുമായി സമന്വയിപ്പിക്കുകയും, അങ്ങനെ നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ട ഹൈബ്രീഡ് മതത്തിന് സ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിക്കുകയുമാണ് ഉണ്ടായത്.

പീഡനങ്ങളില്‍നിന്ന് രക്ഷപെടാന്‍ രാഷ്ട്രീയ അധികാരികളുമായി കൈകോര്‍ത്ത അന്നത്തെ സഭാധികാരികള്‍, യാഹ്‌വെയുടെ കല്പ്നയെക്കാള്‍ കോണ്‍സ്റ്റന്റൈന്റെ വിളംബരത്തിന് മുന്‍ഗണന നല്‍കി. 321-ല്‍ തുടങ്ങിയ ഈ മാറ്റം 325-ലെ നിഖ്യാ സൂനഹദോസോടെ കൂടുതല്‍ ശക്തമായി. മുന്‍പ് നാം മനസ്സിലാക്കിയതുപോലെ, യേഹ്ശുവായുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ പേരുപറഞ്ഞ് ഞായറാഴ്ചയെ അവര്‍ ക്രിസ്തീയ ആരാധനാദിനമായി ഔദ്യോഗികമായി മുദ്രകുത്തി. സത്യത്തില്‍ ഇത് സൂര്യദൈവത്തിന്റെ ആരാധനയെ ക്രിസ്തീയതയിലേക്ക് കലര്‍ത്തുകയായിരുന്നു.

എ.ഡി. 313-ലെ മിലാന്‍ വിളംബരത്തിനും എ.ഡി. 325-ലെ നിഖ്യാസൂനഹദോസിനും ഇടയിലെ പന്ത്രണ്ട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കൊണ്ടാണ് ഹൈബ്രീഡ് മതം നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ടത്! റോമന്‍ ഭരണകൂടവും അന്നത്തെ സഭയും ചേര്‍ന്ന് ഘട്ടംഘട്ടമായി നടപ്പിലാക്കിയ ലൗകിക-രാഷ്ട്രീയ കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലുകളുടെ ഭാഗമായിരുന്നു ഈ പരിഷ്ക്കരണങ്ങള്‍! ക്രിസ്തുമസ്, പെസഹാ, ഈസ്റ്റര്‍ എന്നീ ദിനങ്ങള്‍ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടതും റോമന്‍ ഭരണകൂടത്തിന്റെ സമ്മര്‍ദ്ദങ്ങള്‍ക്ക് കീഴ്പ്പെട്ടാണ്. ഒരു സൂര്യകേന്ദ്രീകൃത മതമായി ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭയെ മാറ്റിയെടുക്കാന്‍ അനേകം ദൈവവചനങ്ങളെ വളച്ചൊടിച്ചു വ്യാഖ്യാനിച്ചതും ചരിത്രസത്യമായി നിലനില്‍ക്കുന്നു.

യാഹ്‌വെ വിശുദ്ധീകരിച്ച ഏഴാം ദിവസം അവര്‍ ഉപേക്ഷിച്ച്, പകരം മനുഷ്യന്‍ കല്പിച്ച ഒന്നാം ദിവസത്തെ (സൂര്യന്റെ ദിനത്തെ) സ്വീകരിച്ചു. “എന്റെ ജനം വ്യര്‍ത്ഥതയ്ക്ക് വേണ്ടി തങ്ങളുടെ മഹത്വം ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്ന യിരെമിയാഹിന്റെ പ്രവചനം ഇവിടെ കൃത്യമായി നിറവേറുകയായിരുന്നു. ആയതിനാല്‍, ശബാത്തിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന പരിഷ്ക്കരണം യേഹ്ശുവാ അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നത് ചിന്തിക്കേണ്ട വിഷയമാണ്.

യേഹ്ശുവാ അസാധുവാക്കാത്ത ആചാരങ്ങളോ നിയമങ്ങളോ ഭേദഗതി വരുത്താനുള്ള അവകാശം മനുഷ്യര്‍ക്കില്ല എന്നതാണ് ഈ വിഷയത്തില്‍ ആദ്യമായി നാം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത്. നിയമം നല്‍കിയപ്പോള്‍ മോശതന്നെ ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മോശയിലൂടെ യാഹ്‌വെ അരുളിച്ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് നോക്കുക: “അവരുടെ സഹോദരന്മാരുടെ ഇടയില്‍നിന്ന് നിന്നെപ്പോലുള്ള ഒരു പ്രവാചകനെ ഞാനവര്‍ക്കുവേണ്ടി അയയ്ക്കും. എന്റെ വാക്കുകള്‍ ഞാന്‍ അവന്റെ നാവില്‍ നിക്‌ഷേപിക്കും. ഞാന്‍ കല്പിക്കുന്നതെല്ലാം അവന്‍ അവരോട് പറയും. എന്റെ പേരില്‍ അവന്‍ പറയുന്ന എന്റെ വാക്കുകള്‍ ശ്രവിക്കാത്തവരോട് ഞാന്‍തന്നെ പ്രതികാരം ചെയ്യും”(നിയമം: 18; 18,19). മോശയിലൂടെ നല്‍കപ്പെട്ട നിയമങ്ങളില്‍ എന്തെങ്കിലും ഭേദഗതി വരുത്താനോ നിയമങ്ങളില്‍ ഏതെങ്കിലും എടുത്തുമാറ്റാനോ അധികാരമുള്ളത് യേഹ്ശുവായ്ക്ക് മാത്രമാണെന്ന് ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. നിയമം നല്‍കിയ യാഹ്‌വെയുടെ മനുഷ്യാവതാരമാണ് യേഹ്ശുവാ!

യേഹ്ശുവാ ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് മനുഷ്യനായി വന്നപ്പോള്‍ ഏതെങ്കിലും നിയമം നീക്കംചെയ്തില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, നിലവിലെ നിയമങ്ങളെ കൂടുതല്‍ കാര്‍ക്കശ്യമാക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്ന് നമുക്കറിയാം. വ്യഭിചാരം, കൊലപാതകം, വിവാഹമോചനം എന്നീ നിയമങ്ങളെ കഠിനമാക്കിയത് ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്. മാത്രവുമല്ല, ശബാത്തിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന നിയമത്തിന്റെ ദുര്‍വ്യാഖ്യാനം തിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ശബാത്തില്‍ ജോലിചെയ്യരുത് എന്ന നിയമത്തിലൂടെ നന്മ ചെയ്യുന്നതിനെയല്ല വിലക്കിയിരിക്കുന്നതെന്ന് അവന്‍ വ്യക്തമാക്കി.

നിയമം നല്കപ്പെടാനുണ്ടായ സാഹചര്യം ഇല്ലാതാകുമ്പോള്‍, നിയമത്തിന് സാധുതയില്ലാതാകും. അങ്ങനെ സാധുത നഷ്ടപ്പെട്ട ചില നിയമങ്ങളുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്; അശുദ്ധമായത് ഒന്നും ഭക്ഷിക്കരുത് എന്ന നിയമത്തിന് സാധുത നിലനില്‍ക്കുന്നത് അശുദ്ധമായത് ഉള്ളകാലത്തോളം മാത്രമാണ്. എല്ലാം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടാല്‍, അശുദ്ധമായത് ഭക്ഷിക്കരുത് എന്ന നിയമത്തിന് പ്രസക്തി ഇല്ലാതാകും. ചില ഭക്ഷണസാധനങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലെ വിലക്ക് നീങ്ങിയത് യേഹ്ശുവായുടെ രക്തത്താല്‍ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതിന് ശേഷമാണ്. ബൈബിള്‍ നല്‍കുന്ന പ്രബോധനം ശ്രദ്ധിക്കുക: “സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലുമുള്ള എല്ലാ വസ്തുക്കളെയും അവനിലൂടെ അവന്‍ തന്നോട് അനുരഞ്ജിപ്പിക്കുകയും അവന്‍ കുരിശില്‍ ചിന്തിയ രക്തംവഴി സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു”(കൊളോസ്സെ: 1; 20). ആധുനിക യിസ്രായേല്‍ പന്നിമാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നത് ഈ പ്രബോധനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. യേഹ്ശുവായുടെ രക്തത്താല്‍ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു വസ്തു പിന്നീട് വിഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക് സമര്‍പ്പിച്ചാല്‍ അത് വീണ്ടും അശുദ്ധമാകും. അതുകൊണ്ട് വിഗ്രഹാര്‍പ്പിതമായത് ഒന്നും ക്രൈസ്തവര്‍ ഭക്ഷിക്കാന്‍ പാടില്ല! അതായത്, അശുദ്ധമായത് ഭക്ഷിക്കരുത് എന്ന നിയമം ഇപ്പോഴും നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍, എല്ലാം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് ഭക്ഷിക്കാനുള്ള തടസ്സം നീങ്ങി!

ശബാത്തിന്റെ കാര്യത്തിലേക്ക് തന്നെ തിരികെവരാം. ഞായര്‍ മുതല്‍ വെള്ളിവരെയുള്ള ആറ് ദിവസങ്ങളില്‍ സൃഷ്ടികര്‍മ്മം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയതിനുശേഷം ഏഴാം ദിവസമായ ശനിയാഴ്ച യാഹ്‌വെ വിശ്രമിച്ചു എന്ന് ഇതിനര്‍ത്ഥമില്ല. കാരണം, സൃഷ്ടി നടത്തിയ നാളുകളില്‍ ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്നത്തേതുപോലെ പേരുകള്‍ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം, രണ്ടാം ദിവസം എന്നിങ്ങനെയാണ് ആദ്യത്തെ അഞ്ച് ദിവസങ്ങള്‍ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ആറാം ദിവസം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് ശബാത്തിന്റെ ഒരുക്കദിവസം എന്നും ഏഴാം ദിവസം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് ശബാത്ത് എന്നുമാണ്. ഒന്നാം ദിവസത്തിന് ഞായര്‍ എന്നും രണ്ടാം ദിവസത്തിന് ചൊവ്വയെന്നും തുടര്‍ന്നുള്ള ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ബുധന്‍, വ്യാഴം, വെള്ളി, ശനി എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകളും വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് എ.ഡി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും നാലാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിലുള്ള കാലഘട്ടത്തിലായിരുന്നു.

ബാബിലോണിയന്‍ ജ്യോതിര്‍ശാസ്ത്ര സ്വാധീനത്താല്‍ റോമാക്കാര്‍ ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ഗ്രഹങ്ങളുടെയും ദൈവസങ്കല്പങ്ങളുടെയും പേരുകള്‍ നല്‍കാന്‍ തുടങ്ങി. അങ്ങനെയാണ് ഒന്നാം ദിവത്തിന് ഞായര്‍ എന്നും അവസാനദിനമായ ശബാത്തിന് ശനി എന്നും പേരുവന്നത്. മോശയിലൂടെ യാഹ്‌വെ പ്രഖ്യാപിച്ച ദിനംതന്നെ ആഴ്ചയുടെ അവസാനദിനമായി ആധുനികലോകവും അംഗീകരിച്ചത് യാദൃശ്ചികമാണോ അല്ലയോ എന്നത് ചര്‍ച്ചചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ശ്രമിക്കുന്നില്ല! എന്തെന്നാല്‍, പുരാതന യിസ്രായേലും അപ്പസ്തോലന്മാരും ശബാത്ത് ആചരിച്ചിരുന്നത് ശനിയാഴ്ചയായിരുന്നുവെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന തെളിവുകളാണ് നാമിവിടെ പരിശോധിക്കുന്നത്.

യേഹ്ശുവായുടെ ശരീരം തിടുക്കത്തില്‍ മറവുചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ചത് ശബാത്തില്‍ ശരീരം കുരിശില്‍ കിടക്കാന്‍ പാടില്ല എന്ന കാരണത്താലായിരുന്നല്ലോ! അതുകൊണ്ട് ശബാത്ത് ദിനം ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് തന്നെ അവന്റെ ശരീരം കല്ലറയില്‍ സംസ്കരിച്ചു. ബൈബിള്‍ നല്‍കുന്ന വെളിപ്പെടുത്തല്‍ നോക്കുക: “അവന്‍ അത് താഴെയിറക്കി ഒരു തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞ്, പാറയില്‍ വെട്ടിയുണ്ടാക്കിയതും ആരെയും അന്നുവരെ സംസ്‌കരിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുമായ ഒരു കല്ലറയില്‍ വച്ചു. അന്ന് ഒരുക്കത്തിന്റെ ദിവസമായിരുന്നു; ശബാത്തിന്റെ ആരംഭവുമായിരുന്നു”(ലൂക്കാ: 23; 53, 54). ഇവിടെ കൃത്യമായി പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ശബാത്തിന് മുന്‍പുള്ള ഒരുക്കദിനത്തിലാണ് യേഹ്ശുവായുടെ ശരീരം കല്ലറയില്‍ അടക്കംചെയ്തത്. സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാല്‍ ഒരുകാര്യംകൂടി നമുക്ക് വ്യക്തമാകും. എന്തെന്നാല്‍, യേഹ്ശുവാ ഒരു ശബാത്തുദിനം പൂര്‍ണ്ണമായി കല്ലറയ്ക്കുള്ളില്‍ കഴിഞ്ഞു. അതായത്, നിയമത്തിന്റെ പൂര്‍ത്തീകരണമായ അവന്‍ നിയമപ്രകാരം ശബാത്തില്‍ വിശ്രമിച്ചു!

യേഹ്ശുവായുടെ പുനരുത്ഥാന ദിനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിപ്പെടുത്തല്‍ക്കൂടി ശ്രദ്ധിക്കുക: “ശബാത്തിനുശേഷം ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം രാവിലെ മഗ്ദലേഥ് മറിയവും മറ്റേ മറിയവും ശവകുടീരം സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ വന്നു. അപ്പോള്‍ വലിയ ഒരു ഭൂകമ്പം ഉണ്ടായി. യാഹ്‌വെയുടെ ദൂതന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്നിറങ്ങിവന്ന്, കല്ലുരുട്ടിമാറ്റി, അതിന്മേല്‍ ഇരുന്നു”(മത്തായി: 28; 1, 2). ഞായര്‍ എന്ന് നാമിന്ന് വിളിക്കുന്ന ദിവസത്തെ പുരാതന യിസ്രായേല്‍ക്കാരും അപ്പസ്തോലന്മാരും വിളിച്ചിരുന്നത് ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം എന്നായിരുന്നുവെന്ന് ഈ ലിഖിതത്തില്‍നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ സാധിക്കും.

ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ശബാത്ത് ഉള്ളതുപോലെ, വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കും ശബാത്തുണ്ട്. ആറുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞുവരുന്ന വര്‍ഷം ശബാത്ത് വര്‍ഷമാണ്‌. ഇതാണ് ആ നിയമം: “യിസ്രായേല്‍ജനത്തോട് പറയുക, ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് തരാന്‍പോകുന്ന ദേശത്ത് നിങ്ങള്‍ പ്രവേശിക്കുമ്പോള്‍ ആ ദേശം യാഹ്‌വെയ്ക്കൊരു ശബാത്ത് ആചരിക്കണം. ആറ് വര്‍ഷം നീ നിന്റെ നിലം വിതയ്ക്കുകയും മുന്തിരിവള്ളി വെട്ടിയൊരുക്കി ഫലമെടുക്കുകയും ചെയ്യുക. എന്നാല്‍, ഏഴാംവര്‍ഷം ദേശത്തിന് വിശ്രമത്തിനുള്ള യാഹ്‌വെയുടെ ശബാത്തായിരിക്കും. ആ വര്‍ഷം നിലം വിതയ്ക്കുകയോ മുന്തിരിവള്ളി മുറിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്”(ലേവ്യര്‍: 25; 2-4). ഏഴ് ശബാത്ത് വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞുവരുന്ന വര്‍ഷത്തെ ജൂബിലി വര്‍ഷമായി മോശ കല്പിച്ചു. ഏഴ് ശബാത്ത് വര്‍ഷങ്ങള്‍ എന്നത് നാല്പത്തിയൊന്‍പത് വര്‍ഷമാണ്‌. അതായത്, അന്‍പതാമത്തെ വര്‍ഷത്തെ ജൂബിലി വര്‍ഷമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ജൂബിലിയെക്കുറിച്ചുള്ള നിയമം ഇതാണ്: “വര്‍ഷങ്ങളുടെ ഏഴ് ശബാത്തുകള്‍ എണ്ണുക, ഏഴ് പ്രാവശ്യം ഏഴ് വര്‍ഷങ്ങള്‍. വര്‍ഷങ്ങളുടെ ഏഴ് ശബാത്തുകളുടെ ദൈര്‍ഘ്യം നാല്പത്തിയൊന്‍പത് വര്‍ഷങ്ങള്‍. ഏഴാംമാസം പത്താംദിവസം നിങ്ങള്‍ എല്ലായിടത്തും കാഹളം മുഴക്കണം. പാപപരിഹാരദിനമായ അന്ന് ദേശം മുഴുവന്‍ കാഹളം മുഴക്കണം. അന്‍പതാം വര്‍ഷത്തെ നീ വിശുദ്ധീകരിക്കണം. ദേശവാസികള്‍ക്കെല്ലാം സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിക്കണം. അത് നിങ്ങള്‍ക്ക് ജൂബിലിവര്‍ഷമായിരിക്കും. ഓരോരുത്തര്‍ക്കും തങ്ങളുടെ സ്വത്ത് തിരികേ ലഭിക്കണം. ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകട്ടെ. അന്‍പതാംവര്‍ഷം നിങ്ങള്‍ക്ക് ജൂബിലിവര്‍ഷമായിരിക്കണം”(ലേവ്യര്‍: 25; 8-11). ആഴ്ചയിലെ അവസാനദിവസം ശബാത്ത് ദിനമായി ആചരിക്കണം എന്നകാര്യത്തില്‍ കര്‍ശനമായ നിയമം നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ, ആറ് വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞുവരുന്ന ഏഴാമത്തെ വര്‍ഷം ശബാത്ത് വര്‍ഷമായി ആചരിക്കണമെന്നും നിയമമുണ്ട്. ഇത് യുഗാന്തത്തിലേക്കും യേഹ്ശുവായുടെ പ്രത്യാഗമന ദിനത്തിലേക്കും വിരല്‍ചൂണ്ടുന്നുവെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം വ്യക്തമാക്കാനാണ് ഈ ലിഖിതങ്ങളെല്ലാം നാം പരിശോധിച്ചത്. 

ഏഴ് ശബാത്ത് വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞുവരുന്ന ജൂബിലിവര്‍ഷത്തില്‍ ആചരിക്കേണ്ട നിയമങ്ങളെല്ലാം തുടര്‍ന്നുള്ള വിവരണത്തില്‍ വായിക്കാന്‍ കഴിയും. ഈ വിഷയത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള വിവരണം നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാന്‍ മനോവ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല; നമുക്ക് ശബാത്തിലേക്കുതന്നെ ശ്രദ്ധതിരിക്കാം. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ശബാത്ത് ആചരിക്കേണ്ടത് ശനിയാഴ്ച തന്നെയാണ്. ക്രിസ്തീയതയെ വിജാതീയവത്ക്കരിക്കാന്‍ ആസൂത്രിതമായി നടത്തിയ പരിഷ്ക്കാരങ്ങളുടെ ഭാഗമായിരുന്നു ശബാത്തിന്റെ അട്ടിമറിയും. യേഹ്ശുവായെ നീക്കംചെയ്തപ്പോള്‍ തന്നെ യഥാര്‍ത്ഥ സഭ എടുക്കപ്പെട്ടതാണ്. യേഹ്ശുവായുടെ പേരിലുള്ള യഥാര്‍ത്ഥ ജ്ഞാനസ്നാനം നിരോധിക്കപ്പെട്ടതോടെ സഭയില്‍ പ്രവേശിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യത ഇല്ലാതായതാണ് അതിന് കാരണം. അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ പാരമ്പര്യങ്ങളെ പൂര്‍ണ്ണമായും തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് മോശയിലൂടെ നല്‍കപ്പെട്ട ദൈവികനിയമത്തെ സൂര്യദൈവം എന്ന വിജാതീയ സങ്കല്പത്തിനുവേണ്ടി നിഷേധിച്ചത്.

ഒരുകാര്യംകൂടി ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അടുത്ത ഉപശീര്‍ഷകത്തിലേക്ക് മനോവ കടക്കുകയാണ്. ശബാത്തില്‍ നന്മ ചെയ്യുന്നതിനെ യേഹ്ശുവാ നിഷേധിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ് ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാനുള്ള ആ കാര്യം. മോശയുടെ നിയമത്തിലും ഇങ്ങനെതന്നെയായിരുന്നു എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം തിരിച്ചറിയാന്‍ യെഹൂദന് കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് ഇവിടെ നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ശബാത്ത് വര്‍ഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനത്തില്‍ മോശ നല്‍കിയിരിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ അത് മനസ്സിലാകും. മുന്‍പ് നാം വായിച്ച വചനത്തില്‍ ആ സത്യം വെളിപ്പെടുന്നുണ്ട്. അതായത്, ശബാത്ത് വര്‍ഷത്തില്‍ നമ്മുടെ വയലില്‍ വിതയ്കാന്‍ പാടില്ലെങ്കിലും, നമ്മുടെയിടയില്‍ ജീവിക്കുന്ന, നമ്മുടെ ജനത്തില്‍പ്പെട്ട ദരിദ്രര്‍ക്ക് ഭക്ഷിക്കാനായി ആ വയല്‍ വിട്ടുകൊടുക്കണം എന്നാണ് മോശയുടെ നിര്‍ദ്ദേശം. നമ്മുടെതന്നെ ഉന്നമനത്തിനായുള്ള പ്രവൃത്തികളാണ് ശബാത്തില്‍ വിലക്കിയിരിക്കുന്നത് എന്ന വസ്തുത ഈ നിയമത്തില്‍ത്തന്നെയുണ്ട്‌!

ദൈവമായ യാഹ്‌വെ വിശുദ്ധീകരിച്ച ശബാത്തിനെ എങ്ങനെയാണ് നാം ആചരിക്കേണ്ടതെന്നും, ഇതിന്റെ അനിവാര്യത എത്രമാത്രമാണെന്നും നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം. ശനിയാഴ്ചയാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ശബാത്തെങ്കിലും, നാം വസിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളില്‍ നിലവിലുള്ള അവധിവസത്തെ ശബാത്തായി പരിഗണിച്ചാലും ദൈവത്തിന് അത് പ്രീതികരമായിരിക്കട്ടെ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടും പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ടും നമുക്ക് പഠനം തുടരാം! എന്നാല്‍, യഥാര്‍ത്ഥ ശബാത്ത് വരാനിരിക്കുന്ന അന്ത്യദിനമാണെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം നമ്മുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരിക്കട്ടെ!

‘ശബാത്തും മന്നായും യിസ്രായേലും’!

ഈജിപ്തിലെ ഇഷ്ടികച്ചൂളയില്‍നിന്ന്, അടിമത്വത്തിന്റെ നുകം തകര്‍ത്ത് അദ്ഭുതകരമായി യിസ്രായേല്‍ജനതയെ ദൈവം വിടുവിച്ചു. പിന്നീട് നാല്പത് വര്‍ഷത്തെ സംഭവബഹുലമായ മരുഭൂമിയാത്ര! യാഹ്‌വെ അവരെ വഴിനടത്തിയത് എങ്ങനെയായിരുന്നുവെന്ന് നോക്കുക: “അവര്‍ക്ക് രാവും പകലും യാത്ര ചെയ്യാനാവും വിധം പകല്‍ വഴികാട്ടാന്‍ ഒരു മേഘസ്‌തംഭത്തിലും, രാത്രിയില്‍ പ്രകാശം നല്‌കാന്‍ ഒരു അഗ്‌നിസ്‌തംഭത്തിലും യാഹ്‌വെ അവര്‍ക്ക് മുന്‍പേ പോയിരുന്നു”(പുറപ്പാട്: 13; 21). ഈജിപ്തില്‍നിന്ന്  പുറപ്പെട്ടതിന്റെ രണ്ടാം മാസം പതിനഞ്ചാം ദിവസം മോശയ്ക്കും അഹറോനുമെതിരെ ജനം പിറുപിറുക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പത്തിനും ഇറച്ചിക്കും വേണ്ടിയായിരുന്നു ആ പിറുപിറുപ്പ്. യാഹ്‌വെ അത് കേള്‍ക്കുകയും അപ്പവും മാംസവും കൊടുക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. സായാഹ്നങ്ങളില്‍ കാടപ്പക്ഷിയും, പ്രഭാതങ്ങളില്‍ അന്നുവരെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത 'മന്നാ'യും ഭക്ഷണമായി നല്‍കി. പുറപ്പാട് പുസ്തകത്തില്‍ പന്ത്രണ്ട് മുതല്‍ പതിനാറ് വരെ അദ്ധ്യായങ്ങളില്‍ ഈ സംഭവങ്ങള്‍ വായിക്കാന്‍ കഴിയും. അതിനാല്‍, ‘മന്നാ’യെന്ന അദ്ഭുത അപ്പത്തെക്കുറിച്ചും ദൈവത്തിന്റെ വഴിനടത്തലിനെക്കുറിച്ചും കൂടുതലായി വിവരിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. എങ്കില്ലും ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അത്മീയസത്യങ്ങള്‍ ആനുകാലിക ജീവിതവുമായി ചേര്‍ത്തുവായിക്കുന്നത് അത്യാവശ്യമാണ്.

യാഹ്‌വെ തന്റെ ജനത്തിന് ‘മന്നാ’ നല്‍കുന്നതിനുമുമ്പ് ചില നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നതായി ബൈബിളില്‍ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോരുത്തരും ശേഖരിക്കേണ്ടതായ മന്നായുടെ അളവ് യാഹ്‌വെ നിശ്ചയിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ കൂടാരത്തിലെ ആളുകളുടെ എണ്ണമനുസരിച്ച് ആളൊന്നിന്നിന്, ഒരു ‘ഓമെര്‍’ വീതം ശേഖരിക്കാനാണ് അവന്‍ അനുവദിച്ചത്. യിസ്രായേല്‍ ജനം അപ്രകാരം ചെയ്തു. ഒരു ‘ഓമെര്‍’ എന്നത് നാലര ലിറ്റര്‍ ആണ്. എത്ര കൂടുതല്‍ ശേഖരിക്കുന്നവര്‍ക്കും ഒരു ഓമെറില്‍ കൂടുതലോ, കുറവ് ശേഖരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് കുറവോ വന്നിരുന്നില്ല. ഓരോരുത്തര്‍ക്കും  ആവശ്യത്തിന് മാത്രമെ ലഭിച്ചിരുന്നുള്ളു. പിറ്റേദിവസത്തേക്ക് ആരും സൂക്ഷിച്ച് വെയ്ക്കരുതെന്ന് നിര്‍ദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ചിലര്‍ അത് അനുസരിക്കാതെ സൂക്ഷിച്ച് വെച്ചു. എന്നാല്‍, അവ ഭക്ഷ്യയോഗ്യമല്ലാത്തവിധം പുഴുത്തുപോകുന്നതായി നമുക്ക് കാണാം!

ആറ് ദിവസമാണ് ‘മന്നാ’ ശേഖരിക്കാന്‍ യാഹ്‌വെ അനുവദിച്ചത്. ആറാംദിവസം ഓരോരുത്തര്‍ക്കും ശേഖരിക്കാന്‍ അനുവാദം ലഭിച്ചത് രണ്ട് ഓമെര്‍ വീതമാണ്. കാരണം, ഏഴാംദിവസം യാഹ്‌വെയുടെ വിശുദ്ധമായ ശബാത്ത് ദിനമായതിനാല്‍ പരിപൂര്‍ണ്ണ വിശ്രമം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇത് ഗൗനിക്കാതെ ചിലര്‍ അപ്പം ശേഖരിക്കാന്‍ പുറത്തിറങ്ങിയെങ്കിലും എവിടെനിന്നും ആര്‍ക്കും ‘മന്നാ’ ലഭിച്ചില്ല. യാതൊരു കുറവുമില്ലാതെ പരിപാലിക്കപ്പെട്ട ജനത്തില്‍നിന്നുണ്ടായ ഈ പ്രവൃത്തി യാഹ്‌വെയെ വേദനിപ്പിച്ചു. യാഹ്‌വെയുടെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക: “അപ്പോള്‍ യാഹ്‌വെ മോശയോട് ചോദിച്ചു: നിങ്ങള്‍ എത്രനാള്‍ എന്റെ കല്പനകളും നിയമങ്ങളും പാലിക്കാതിരിക്കും?”(പുറപ്പാട്: 16; 28). നിയമലംഘനത്തെ വേദനയോടെയാണ് ദൈവം കാണുന്നതെന്ന് ഈ വചനം വായിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സിലാകും. മനുഷ്യന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ നിസ്സാരമായത് ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിലും നിസ്സാരമായിരിക്കുമെന്ന് ചിന്തിക്കരുത്. ദൈവം നിയമം നല്‍കിയിരിക്കുന്നത് മനുഷ്യന്‍ അനുസരിക്കേണ്ടതിനാണ്. അതായത്, നിയമത്തിന്റെ ഗൗരവം മനുഷ്യനല്ല നിശ്ചയിക്കേണ്ടത്.  

യാഹ്‌വെ വിശുദ്ധീകരിച്ച ദിനമാണ് ശബാത്ത്. അത് വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കണമെന്ന് അവന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആറ് ദിവസം അദ്ധ്വാനിക്കുവാനും ഏഴാംദിവസം വിശ്രമിക്കുവാനുമാണ് യാഹ്‌വെ കല്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ ദിവസം ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താനുള്ളതാണ്. സമസ്തവും നിറവേറുവോളം മനുഷ്യന്‍ അത് ചെയ്യണം. എന്നാല്‍, ശബാത്തുകളില്‍ അപ്പം ശേഖരിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞ പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ പിന്‍മുറക്കാര്‍ ഇന്നും നമ്മുടെയിടയിലുണ്ട്.

ശബാത്ത് ആചരണത്തിലൂടെ ദൈവജനം നടത്തുന്നത് ഒരു വലിയ വിശ്വാസ പ്രഖ്യാപനം കൂടിയാണ് എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ആരും വിസ്മരിക്കാന്‍ പാടില്ല! ദൈവമായ യാഹ്‌വെ ആറ് ദിവസംകൊണ്ട് സൃഷ്ടികര്‍മ്മം പൂര്‍ത്തിയാക്കുകയും ഏഴാംദിവസം വിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയാണ് ഇതിലൂടെ പുതുക്കപ്പെടുന്നത്. അതായത്, സൃഷ്ടിയെ സംബന്ധിച്ച് മോശയിലൂടെ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട കാര്യങ്ങള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്ന ഏറ്റുപറച്ചിലാണ് ശബാത്താചരണം! ശബാത്ത് ആചരിക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് നോക്കുക: “എന്തെന്നാല്‍, യാഹ്‌വെ ആറ് ദിവസം കൊണ്ട്‌ ആകാശവും ഭൂമിയും സമുദ്രവും അവയിലുള്ള സമസ്‌തവും സൃഷ്‌ടിക്കുകയും ഏഴാംദിവസം വിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്‌തു. അങ്ങനെ അവന്‍ ശബാത്ത് ദിനത്തെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്‌തു”(പുറപ്പാട്: 20; 11). നിയമം നല്‍കിയപ്പോള്‍ തന്നെ അതിന്റെ കാരണവും ദൈവം വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ശബാത്തിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന നിയമം അനുസരിക്കുന്നവന്‍ സൃഷ്ടികര്‍മ്മത്തിലുള്ള തന്റെ വിശ്വാസമാണ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. സകലത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവ് യാഹ്‌വെയാണെന്നും, ആറ് ദിവസംകൊണ്ടാണ് അവന്‍ തന്റെ സൃഷ്ടികര്‍മ്മം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയതെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മാത്രമേ ശബാത്താചരണത്തിന്റെ ഗുണഫലം ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. എന്തെന്നാല്‍, അപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് ശബാത്താചരണം അര്‍ത്ഥവത്താകുന്നത്.

ദൈവജനത്തിന് ഇതൊരു നിയമവും ചട്ടവുമാണ്. ഹോറെബ് എന്നുകൂടി വിളിക്കപ്പെടുന്ന സീനായ് മലയില്‍ ഇറങ്ങിവന്ന് കല്പനകള്‍ നല്‍കിയപ്പോള്‍ ശബാത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം യാഹ്‌വെ വ്യക്തമായി കുറിച്ചിരുന്നു. കല്പനകളില്‍ ഒന്നുപോലും അപ്രധാനമല്ല എന്ന സത്യം നാം വിസ്മരിക്കരുത്! ഇങ്ങനെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: “ആരെങ്കിലും നിയമം മുഴുവന്‍ അനുസരിക്കുകയും ഒന്നില്‍ മാത്രം വീഴ്ചവരുത്തുകയും ചെയ്താല്‍ അവന്‍ എല്ലാത്തിലും വീഴ്ചവരുത്തിയിരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാല്‍, വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്, എന്ന് കല്പിച്ചവന്‍തന്നെ കൊല്ലരുത് എന്നും കല്പിച്ചിട്ടില്ലേ? നീ വ്യഭിചാരംചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിലും കൊല്ലുന്നെങ്കില്‍, നീ നിയമം ലംഘിക്കുന്നു”(യാക്കോബ്: 2; 10, 11). ശബാത്ത് ആചരിക്കേണ്ടത് എങ്ങനെയെന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും ഇതേ ദൈവം തന്നെയാണ്.

പ്രമാണങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം നിശ്ചയിക്കേണ്ടത് മനുഷ്യരല്ലെന്നും ദൈവമാണ് അത് നിശ്ചയിക്കുന്നതെന്നും നാം കണ്ടു. യഥാക്രമം അഞ്ചാമതും ആറാമതുമായി കൊലപാതകവും വ്യഭിചാരവും അരുതെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍, മൂന്നാമതായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കല്പന ശബാത്തിനെക്കുറിച്ചാണ്. ഇതില്‍നിന്നുതന്നെ ഈ കല്പനയുടെ പ്രാധാന്യവും വ്യക്തമാകും. ദൈവത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍, പാപമില്ലാതെ വ്യാപരിക്കുന്നുവെന്ന് കരുതുന്ന എത്രയാളുകള്‍ ശബാത്ത് വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുന്നുവെന്ന് ആത്മശോധന ചെയ്യണം. ലോകത്തിന്റെ സന്തോഷങ്ങളില്‍ മുഴുകാന്‍ ശബാത്ത് ദിനത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവര്‍ വ്യക്തമായ ദൈവനിഷേധത്തിലാണ്. വേതനം കൂടുതല്‍ ലഭിക്കുന്നതിനായി ഏഴ് ദിവസവും ജോലി ചെയ്യുന്നവര്‍ ശബാത്തില്‍ ‘മന്നാ’ പെറുക്കാന്‍ ഇറങ്ങുന്നവരല്ലേ? ദൈവത്തെ ധിക്കരിച്ച് ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികള്‍കൊണ്ട് നേടുന്നതൊന്നും ജീവിതത്തില്‍ ഉപകരിക്കില്ലെന്ന് ചരിത്രം പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. തകര്‍ച്ചകള്‍ വരുമ്പോള്‍ ‘ദൈവമേ’ എന്ന് വിലപിക്കുന്നവര്‍, ഇത്തരം കാര്യങ്ങളില്‍ ദൈവത്തോട് എത്രമാത്രം അനുസരണയുള്ളവര്‍ ആയിരുന്നുവെന്ന് ചിന്തിക്കണം. ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താന്‍ തന്നിട്ടുള്ള ദിവസത്തെ ധനസമ്പാദനത്തിനും മറ്റിതര കാര്യങ്ങള്‍ക്കുമായി മാറ്റിവക്കുന്നവര്‍ ഒരുനാള്‍ പിടിക്കപ്പെടും.

കല്പനകള്‍ നല്‍കുന്നതിന് മുന്‍പ്, യാഹ്‌വെ ഒരുകാര്യം വ്യക്തമായി അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് വലിയൊരു അനുഗ്രഹത്തിന്റെ വാഗ്ദാനമായിരുന്നു. ആ വാഗ്ദാനം ഇതാണ്: “നിങ്ങള്‍ എന്റെ വാക്ക് കേള്‍ക്കുകയും എന്റെ ഉടമ്പടി പാലിക്കുകയും ചെയ്‌താല്‍ നിങ്ങള്‍ എല്ലാ ജനങ്ങളിലും വച്ച്‌ എനിക്ക്‌ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട എന്റെ സ്വന്തം ജനമായിരിക്കും; കാരണം, ഭൂമി മുഴുവന്‍ എന്റേതാണ്‌”(പുറപ്പാട്: 19; 4, 5). ഇന്ന് പലര്‍ക്കും വ്യക്തിപരമായ കാര്യങ്ങള്‍ക്കായി വീണുകിട്ടുന്ന ഒഴിവുദിനമാണ് ശബാത്തുകള്‍! ‘പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക്’ പോകാനും സിനിമയ്ക്ക് പോകാനും ഉല്ലാസയാത്രകള്‍ക്കുമെല്ലാം അനുയോജ്യമായ ദിവസമായിട്ടാണ് ശബാത്ത് ദിനത്തെ കാണുന്നത്. മറ്റുചിലര്‍ക്ക് കൂടുതല്‍ ശമ്പളത്തിന് ജോലിചെയ്യാനുള്ള ദിവസം! യാഹ്‌വെയുടെ ചട്ടങ്ങളെ തലമുറകള്‍ക്ക് പകര്‍ന്നുകൊടുക്കാന്‍ അവന്‍ കല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്വന്തം ജീവിതത്തിലൂടെ മാതൃക നല്‍കാന്‍പോലും തയ്യാറാകാതെ ശബാത്തുകളെ അശുദ്ധമാക്കുമ്പോള്‍, ശപിക്കപ്പെട്ട തലമുറകള്‍ക്ക് നാം രൂപംനല്‍കുകയാണെന്ന് ഓര്‍ക്കുക!

പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളില്‍ ഒരുകാലത്ത് കുടുംബബന്ധങ്ങള്‍ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു. അവര്‍ക്ക് ലഭിച്ച അറിവില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് ശബാത്തുകളെ വിശുദ്ധമായി ആചരിച്ചിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്. യാഹ്‌വെയുടെ നിയമങ്ങളെ തള്ളിക്കളഞ്ഞത് മുതല്‍ അവിടെ ബന്ധങ്ങള്‍ക്ക് യാതൊരു വിലയുമില്ലാതായി. പ്രാര്‍ത്ഥനാലയങ്ങള്‍ ‘മ്യൂസിയ’ങ്ങളായി മാറി! വിവാഹം എന്നതൊരു തമാശയായി തീര്‍ന്നു! ‘വൃദ്ധസദനങ്ങള്‍’ നാടിന്റെ മുഖമുദ്രയായി ഉയര്‍ന്നുപൊങ്ങി! ദൈവികനിയമങ്ങളെയും ചട്ടങ്ങളെയും അവഗണിച്ചതിന്റെ പരിണിതഫലമാണ് ക്രിസ്തീയതയുടെ ഇന്നത്തെ അധഃപതനം! ആരോഗ്യവും സമ്പന്നമായ യുവത്വവും ദൈവത്തിന് സ്വീകാര്യമല്ലാത്ത വിധം ആസ്വദിച്ച്, വാര്‍ദ്ധക്യത്തില്‍ അതിനെയോര്‍ത്ത് വിലപിക്കുന്ന തലമുറകളെ ധാരാളമായി ഇന്ന് കാണാം.

പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനാലയമുറ്റത്തുപോലും മദ്യസത്ക്കാരങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന പ്രവണതയുണ്ട്. സ്വവര്‍ഗ്ഗവിവാഹങ്ങള്‍ നടത്തിക്കൊടുക്കാന്‍ ആരാധനാലയങ്ങള്‍ വേദികളാക്കിയാതോടെ നാശം പൂര്‍ണ്ണമാകുകയും ചെയ്തു. റോമന്‍ കത്തോലിക്കാസഭ പോപ്പിന്റെ ഏകപരമാധികാരത്തിന്‍ കീഴിലായതുകൊണ്ടുതന്നെ, പാശ്ചാത്യ-പൗരസ്ത്യ ഭേദമെന്യേ അശുദ്ധിയും ശാപവും എല്ലാ ആരാധനാലയങ്ങളിലേക്കും തുല്യമായി പങ്കുവെയ്ക്കപ്പെടും. അതായത്, റോമന്‍ കത്തോലിക്കാസഭയുടെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ആരാധനാലയത്തില്‍ മ്ലേച്ഛത അനുവദിക്കപ്പെട്ടാല്‍, സഭയാകെ മ്ലേച്ഛതയ്ക്ക് സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടതായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത്തരം ആഭാസങ്ങള്‍ യാഹ്‌വെയ്ക്ക് അസഹനീയമായതുകൊണ്ടാണ്, ആ സഭയില്‍നിന്ന് ദൈവികസാന്നിദ്ധ്യം എന്നേയ്ക്കുമായി പിന്‍വലിക്കപ്പെട്ടത്. ആ സഭയിലെ യുവതലമുറ മതമില്ലാത്ത സംസ്കാരത്തിലേക്ക് വഴിമാറി!

യാഹ്‌വെയുടെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക: “ഇതാ, ഞാന്‍ ഈ സ്ഥലത്ത് അനര്‍ത്ഥം വര്‍ഷിക്കാന്‍ പോകുന്നു, കേള്‍ക്കുന്ന ഏതൊരുവന്റെയും ചെവി തരിപ്പിക്കുന്ന അനര്‍ത്ഥം. എന്തെന്നാല്‍, ജനം എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അവര്‍ ഈ സ്ഥലം അശുദ്ധമാക്കി. അവരോ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരോ യെഹൂദാരാജാക്കന്‍മാരോ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത അന്യദൈവങ്ങള്‍ക്ക് അവര്‍ ഇവിടെ ധൂപം അര്‍പ്പിച്ചു”(യിരെമിയാഹ്: 19; 3, 4). യിരെമിയാഹ് പ്രവചിച്ചത് മതസൗഹാര്‍ദ്ദത്തിന്റെ മറവില്‍ അന്യദൈവങ്ങളെ തങ്ങളുടെ ആരാധനാലയങ്ങളില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഇന്നത്തെ ക്രൈസ്തവസഭകളെ കുറിച്ചാണ്. വിഷു ആഘോഷവും മാവേലിയുടെ സന്ദര്‍ശനവും ആരാധനാലയങ്ങളില്‍ ആഘോഷിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ള ‘വിശാല മതസൗഹാര്‍ദ്ദം’ ദൈവം സഹിക്കില്ലെന്ന് പ്രവാചകന്മാരിലൂടെ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

ഈ പ്രവചനം നോക്കുക: “പ്രവാചകനിലും പുരോഹിതനിലും മ്ലേച്ഛത നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഭവനത്തില്‍പ്പോലും അവര്‍ ദുഷ്ടത പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിരിക്കുന്നു - യാഹ്‌വെ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവരുടെ വഴികള്‍ അന്ധകാരം നിറഞ്ഞതും വഴുവഴുപ്പുള്ളതുമായിരിക്കും. അതിലൂടെ അവര്‍ ഓടിക്കപ്പെടുകയും വീഴ്ത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അവരുടെ ശിക്ഷയുടെ വര്‍ഷത്തില്‍ അവരുടെമേല്‍ ഞാന്‍ തിന്മ വര്‍ഷിക്കും - യാഹ്‌വെ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു”(യിരെമിയാഹ്: 23; 11, 12). യിരെമിയാഹിന്റെ മറ്റൊരു പ്രവചനം ശ്രദ്ധിക്കുക: “ഇത് ഞാന്‍ അവരോട് കല്പിച്ചതല്ല. ഈ മ്ലേച്ഛപ്രവൃത്തി വഴി യെഹൂദായെക്കൊണ്ട് പാപം ചെയ്യിക്കണമെന്ന ചിന്ത എന്റെ മനസ്‌സില്‍ ഉദിച്ചതുപോലും ഇല്ല”(യിരെമിയാഹ്: 32; 35). പ്രാര്‍ത്ഥനാലയം അശുദ്ധമാക്കുന്നത് പുരോഹിതനാണെങ്കിലും യാഹ്‌വെ അത് അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല. ദൈവികസാന്നിദ്ധ്യം ദേശത്തുനിന്നും ദേശവാസികളില്‍നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നുവെങ്കില്‍ കടന്നുവന്ന വഴികള്‍ ചിന്തിച്ചാല്‍ മതി.

ശബാത്ത് ആചരണത്തെ ദൈവം എത്ര ഗൗരവമായാണ് കാണുന്നതെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക: “ശബാത്തിനെ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതില്‍നിന്നും എന്റെ വിശുദ്ധ ദിവസത്തില്‍ നിന്റെ ഇഷ്ടം അനുവര്‍ത്തിക്കുന്നതില്‍നിന്നും നീ പിന്തിരിയുക; ശബാത്തിനെ സന്തോഷദായകവും യാഹ്‌വെയുടെ വിശുദ്ധദിനത്തെ ബഹുമാന്യവുമായി കണക്കാക്കുക. നിന്റെ സ്വന്തം വഴിയിലൂടെ നടക്കാതെയും നിന്റെ താത്പര്യങ്ങള്‍ അന്വേഷിക്കാതെയും വ്യര്‍ത്ഥഭാഷണത്തിലേര്‍പ്പെടാതെയും അതിനെ ആദരിക്കുക. അപ്പോള്‍ നീ യാഹ്‌വെയില്‍ ആനന്ദം കണ്ടെത്തും. ലോകത്തിലെ ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ നിന്നെ ഞാന്‍ സവാരിചെയ്യിക്കും. നിന്റെ പിതാവായ യാക്കോബിന്റെ ഓഹരികൊണ്ട് നിന്നെ ഞാന്‍ പരിപാലിക്കും. യാഹ്‌വെയാണ് ഇത് അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നത്”(യേശൈയാഹ്: 58; 13, 14). എത്ര വലിയ അനുഗ്രഹമാണ് ശബാത്ത് വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് യാഹ്‌വെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്! സ്വന്തം ഇഷ്ടം പ്രവര്‍ത്തിക്കാനുള്ള ദിവസമായി ശബാത്തിനെ ആരും പരിഗണിക്കരുതെന്ന മുന്നറിയിപ്പും ഈ പ്രവചനത്തിലുണ്ട്. ഇതില്‍നിന്നുതന്നെ ഈ പ്രമാണത്തിന് ദൈവം നല്‍കിയിരിക്കുന്ന പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാകും.

ഷണ്ഡത്വം ഒരു ശാപമായി കരുതിയിരുന്ന സമൂഹത്തോട് യാഹ്‌വെ അരുളിച്ചെയ്തത് ഇപ്രകാരമാണ്: “യാഹ്‌വെ തന്റെ ജനത്തില്‍നിന്ന് എന്നെ തീര്‍ച്ചയായും അകറ്റിനിര്‍ത്തും എന്ന് അവനോട് ചേര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്ന പരദേശിയോ, ഞാന്‍ വെറുമൊരു ഉണക്കവൃക്ഷമാണെന്ന് ഷണ്ഡനോ പറയാതിരിക്കട്ടെ! യാഹ്‌വെ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: എന്റെ ശബാത്ത് ആചരിക്കുകയും എന്റെ ഹിതം അനുവര്‍ത്തിക്കുകയും എന്റെ ഉടമ്പടിയോട് വിശ്വസ്തത പുലര്‍ത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഷണ്ഡന്മാര്‍ക്ക് ഞാന്‍ എന്റെ ആലയത്തില്‍, മതിലുകള്‍ക്കുള്ളില്‍, പുത്രീപുത്രന്മാരെക്കാള്‍ ശ്രേഷ്ഠമായ ഒരു സ്മാരകവും പേരും നല്‍കും. ഒരിക്കലും തുടച്ചുമാറ്റപ്പെടാത്ത ശാശ്വതമായ പേരായിരിക്കും അത്”(യേശൈയാഹ്: 56; 3-5). യാഹ്‌വെയുടെ വചനത്തോട് ചേര്‍ന്നുനിന്ന് ശബാത്ത് ആചരിക്കുന്നവരുടെ ശാപങ്ങളെല്ലാം അനുഗ്രഹമായി മാറുമെന്ന് ഈ പ്രവചനത്തിലൂടെ ദൈവം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഷണ്ഡന്മാരുടെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രമല്ല, യിസ്രായേലിന്റെ ഭാഗമല്ലാത്ത ജനവിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് പോലും ശബാത്ത് ആചരണത്തിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റാന്‍ സാധിക്കുമെന്നും ദൈവരാജ്യത്തില്‍ ശ്രേഷ്ഠമായ സ്ഥാനം ലഭിക്കുമെന്നുമുള്ള ഉറപ്പുകൂടി ഈ പ്രവചനത്തിലൂടെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 

നിയമത്തിലൂടെയും പ്രവചനങ്ങളിലൂടെയും നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ശബാത്താചരണത്തെ ആരും നിസ്സാരമായി കാണരുത് എന്ന മുന്നറിയിപ്പാണ്. എന്തെന്നാല്‍, സൃഷ്ടിയുടെ ചരിത്രത്തെ നിഷ്കളങ്ക വിശ്വാസത്തോടെ ഏറ്റുപറയുക എന്നതാണ് ഓരോ ശബാത്താചാരണത്തിലും നാം ചെയ്യുന്നത്. അതായത്, നാം മുന്‍പ് വിശദമായി മനസ്സിലാക്കിയതുപോലെ, ശബാത്താചരണം ഒരു വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനമാണ്! ഈ വചനം ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി ശ്രദ്ധിക്കുക: “അങ്ങനെ ആകാശവും ഭൂമിയും അവയിലുള്ള സമസ്തവും പൂര്‍ണ്ണമായി. ദൈവം തന്റെ ജോലി ഏഴാം ദിവസം പൂര്‍ത്തിയാക്കി. താന്‍ തുടങ്ങിയ പ്രവൃത്തിയില്‍നിന്ന് വിരമിച്ച്, ഏഴാംദിവസം അവന്‍ വിശ്രമിച്ചു. സൃഷ്ടികര്‍മ്മം പൂര്‍ത്തിയാക്കി, തന്റെ പ്രവൃത്തികളില്‍നിന്ന് വിരമിച്ച് വിശ്രമിച്ച ഏഴാം ദിവസത്തെ ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ച് വിശുദ്ധമാക്കി. ഇതാണ് ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും സൃഷ്ടിചരിത്രം”(സൃഷ്ടി: 2; 1-4). ശബാത്ത് ആചരണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വിളിച്ചോതുന്ന നിയമവും പ്രവചനങ്ങളുമാണ് നാമിവിടെ വിശകലനം ചെയ്തത്. എന്നാല്‍, ശബാത്ത് എങ്ങനെയാണ് വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കേണ്ടതെന്ന് പലര്‍ക്കും അറിയില്ല എന്നതാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം.

പള്ളിയില്‍ പോയി കുര്‍ബ്ബാനയില്‍ പങ്കുകൊള്ളുന്നതാണ് ശബാത്ത് ആചരണം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവരാണ് വിശ്വാസികളില്‍ അധികവും. എന്നാല്‍, പരമ്പരാഗതമായി ലഭിച്ച തെറ്റായ അറിവിലൂടെ രൂപപ്പെട്ട പൊതുബോധമാണ് ഇത്. ആദ്യമായി നാം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത്, ഇന്ന് ഈ ലോകത്തുള്ള സഭകളില്‍ ഒന്നില്‍പ്പോലും യേഹ്ശുവാ മ്ശിയാഹിന്റെ പേരില്‍ അപ്പം മുറിക്കുകയോ കുര്‍ബ്ബാന അര്‍പ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്. നാലാംനൂറ്റാണ്ടിന് ശേഷമാണ് സഭകളില്‍ കുര്‍ബ്ബാന എന്ന ആചാരം ആരംഭിച്ചത്. അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ കാലത്തും അതിനുശേഷം നിഖ്യാസൂനഹദോസ് വരെയും ഇങ്ങനെയൊരു ആചാരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പസ്തോലന്മാര്‍ എല്ലാ ദിവസവും യെരുശലേമിലെ ദൈവാലയത്തില്‍ യേഹ്ശുവായുടെ പേരില്‍ ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരുന്നുവെങ്കിലും, അവര്‍ അപ്പം മുറിച്ചത് ഭവനങ്ങള്‍തോറും ആയിരുന്നു.

ഈ വെളിപ്പെടുത്തല്‍ നോക്കുക: “അവര്‍ ഏകമനസ്സോടെ താത്പര്യപൂര്‍വ്വം അനുദിനം ദൈവാലയത്തില്‍ ഒന്നിച്ചുകൂടുകയും ഭവനംതോറും അപ്പംമുറിക്കുകയും ഹൃദയലാളിത്യത്തോടും ആഹ്ളാദത്തോടുംകൂടെ ഭക്ഷണത്തില്‍ പങ്കുചേരുകയും ചെയ്തിരുന്നു”(അപ്പ. പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍: 2; 46). യേഹ്ശുവാ കല്പിച്ചതും അപ്പസ്തോലന്മാര്‍ അനുസരിച്ചതുമായ അപ്പം മുറിക്കല്‍ ഇതാണ്. യേഹ്ശുവായുടെ പേരില്‍ ഭവനംതോറുമാണ് അവര്‍ അപ്പം മുറിച്ചിരുന്നത്. നമ്മള്‍ പിന്തുടരേണ്ടതും അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ ഈ പാരമ്പര്യമാണ്. യേഹ്ശുവായെ ഉപേക്ഷിച്ച്, യീസുസിനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചതിനുശേഷം ആരംഭിച്ച കുര്‍ബ്ബാനയില്‍ യേഹ്ശുവാ കടന്നുവരുമെന്ന് ആരും തെറ്റിദ്ധരിക്കേണ്ട. എന്തെന്നാല്‍, ജീസസ്, യേശു, ഈശോ, യീസുസ് എന്നീ പേരുകളില്‍ ഒരുമിച്ച് കൂടുന്ന സമ്മേളനങ്ങളില്‍ അല്ല, യേഹ്ശുവാ എന്നപേരില്‍ രണ്ടോ മൂന്നോ പേര്‍ ഒരുമിച്ച് കൂടുന്നവരുടെ മദ്ധ്യത്തിലാണ് യേഹ്ശുവാ വരുന്നത്.

യേഹ്ശുവായുടെ പ്രഖ്യാപനം ശ്രദ്ധിക്കുക: “എന്തെന്നാല്‍, രണ്ടോ മൂന്നോ പേര്‍ എന്റെ പേരില്‍ ഒരുമിച്ച് കൂടുന്നിടത്ത് അവരുടെ മദ്ധ്യേ ഞാന്‍ ഉണ്ടായിരിക്കും”(മത്തായി: 18; 20). യേഹ്ശുവായുടെ വാഗ്ദാനം ഇതായിരിക്കെ, മറ്റേതെങ്കിലും പേരില്‍ ഒരുമിച്ച് കൂടിയാല്‍ അവരുടെ മദ്ധ്യേ യേഹ്ശുവാ വരില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, മറ്റാരുടെയെങ്കിലും പേരില്‍ മുറിക്കുന്ന അപ്പം യേഹ്ശുവായുടെ ശരീരമായി രൂപാന്തരപ്പെടുകയുമില്ല! അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഇന്ന് ലോകത്തുള്ള ഏതെങ്കിലും പള്ളികളില്‍ നടക്കുന്ന ചടങ്ങുകളില്‍ പങ്കെടുത്താല്‍, അത് ശബാത്താചരണം ആകുമെന്ന് ആരും തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ ശബാത്ത് ആചരിക്കേണ്ടത് ഏത് വിധത്തിലാണ്?

ഓരോ ശബാത്ത് ദിനത്തിലും യേഹ്ശുവായുടെ പ്രത്യാഗമന ദിനമായ മഹാശബാത്തിനെ കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുകയും അവന്‍ പഠിപ്പിച്ച പ്രാര്‍ത്ഥന ആവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യണം. വചനം വായിക്കാനും ധ്യാനിക്കാനും ആ ദിവസം മാറ്റിവയ്ക്കണം. ഭവനത്തില്‍ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് യേഹ്ശുവായുടെ പേരില്‍ അപ്പം മുറിക്കുകയും ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ശബാത്തില്‍ പ്രധാനമാണ്. യേഹ്ശുവായുടെ പേര് ഉള്ള ബൈബിള്‍ ലഭ്യമല്ലെങ്കില്‍, നിലവിലുള്ള ബൈബിളിലെ വ്യാജമായ പേരിന് പകരം യേഹ്ശുവാ എന്ന പേര് തന്നെ ചേര്‍ത്ത് വായിക്കണം. മൊബൈല്‍ ഫോണുകളില്‍ ഇപ്പോള്‍ മനോവ ബൈബിള്‍ ലഭ്യമാകുന്നതുകൊണ്ട് പ്രയാസംകൂടാതെ വചനപാരായണവും ധ്യാനവും സാദ്ധ്യമാകും.

ശബാത്ത് ദിനത്തില്‍ പ്രധാനമായും ചിന്തിക്കേണ്ടത് യേഹ്ശുവായുടെ പ്രത്യാഗമനത്തെക്കുറിച്ചും അവന്‍ രാജാവായി വാഴുന്ന രാജ്യത്തെക്കുറിച്ചുമാണ്. ‘സ്വര്‍ഗ്ഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ’ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് നിയോഗങ്ങള്‍ ധ്യാനിക്കുമ്പോള്‍, അത് സ്വാഭാവികമായും ദൈവരാജ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ധ്യാനമായി മാറും. യേഹ്ശുവായുടെ പ്രത്യാഗമനത്തെ കുറിച്ചും ദൈവരാജ്യത്തെ കുറിച്ചും ചിന്തിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന പ്രബോധനങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത് ശ്രവിക്കുന്നതും ശബാത്ത് ആചരണത്തെ പവിത്രമാക്കും. ശബാത്ത് ദിനത്തില്‍ ഏതെങ്കിലും പ്രാര്‍ത്ഥനാ സമ്മേളനത്തില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നുവെങ്കില്‍, അത് യേഹ്ശുവാ മ്ശിയാഹിന്റെ പേരിലുള്ള സമ്മേളനമാണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടതാണ്. അങ്ങനെയുള്ള കൂട്ടായ്മകള്‍ അല്ലെങ്കില്‍, സ്വന്തം ഭവനത്തില്‍ കുടുംബാംഗങ്ങളോടൊപ്പം ആയിരിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം! 

ചേര്‍ത്ത് വായിക്കാന്‍: ദൈവപ്രമാണങ്ങള്‍ തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് ‘ശബാത്തില്‍’ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നതൊന്നും നാളെ നേട്ടങ്ങളായിരിക്കില്ലെന്ന് മറക്കരുത്. ശബാത്തില്‍ ‘മന്നാ’ പെറുക്കാന്‍ ഇറങ്ങുന്നവര്‍ക്കും അത് ഉപകരിക്കുകയില്ല. മക്കളെ ദൈവത്തിന്റെ വചനം പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം ശബാത്തുകളില്‍ ‘എന്‍ട്രന്‍സ് കോച്ചിംഗും, ട്യൂഷനും’ ഒക്കെയായി ലോകത്തിന്റെ വിജ്ഞാനം അഭ്യസിപ്പിക്കുമ്പോള്‍, അവര്‍ നാളെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ശത്രുക്കളായി മാറും. ശബാത്തില്‍ നേടിയ ഭൗതിക നേട്ടങ്ങളെല്ലാം നാളെ ശാപവും നാശവുമായി മാറുമെന്നതില്‍ യാതൊരു സംശയവും വേണ്ട. ശബാത്ത് ആചരണം നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ എല്ലാ നാളുകളിലേക്കുമുള്ള ചട്ടമായിരിക്കട്ടെ! കാരണം, അത് വരാനിരിക്കുന്ന അന്ത്യദിനത്തിന്റെ നിഴലാണ്!

NB: വായനക്കാരില്‍നിന്നു മനോവ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ വോട്ടും അഭിപ്രായവുമാണ്! അത് എന്തുതന്നെയായിരുന്നാലും രേഖപ്പെടുത്തണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു! വോട്ടു 'സബ്മിറ്റ്' ചെയ്യുവാനും അഭിപ്രായം 'സെന്‍ഡ്' ചെയ്യാനും പ്രത്യേകം കോളങ്ങള്‍ ചുവടെ ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നു! കൂടാതെ, ഈ ലേഖനം കൂടുതല്‍ ആളുകളെ അറിയിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക് പ്രചരണത്തിനുള്ള സൗകര്യവും ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്! ഇത് വലിയൊരു സുവിശേഷവേലയാണ്!

ഫെയ്സ് ബുക്കിലൂടെ പ്രതികരിക്കാന്‍ സ്വാഗതം! -മനോവ ഓണ്‍ലൈന്‍-      YouTube